augustiański

Można postawić teoretyczne pytanie: czy znaleziony w zeszłym roku przybytek nie był rodzajem augustiańskiej monumentalizacji Luperkalu? W końcu August uważał się za nowego założyciela Rzymu i często odwoływał się do przeszłości.

źródło: NKJP: Agnieszka Krzemińska: Grota, ale nie ta, Polityka, 2008-02-02

[...] cesarz Oktawian przyjmuje imię boskiego Augusta, literatura łacińska płodzi największe dzieła, poeci boskiego cesarza światowego imperium mają zdobyć nieśmiertelność. Owidiusz był najmłodszym w gronie poetów augustiańskich (Propercjusz, Tibullus, Wergiliusz, Horacy).

źródło: NKJP: Marek Ostrowski: Miłość w czasach pryncypialnych, Polityka, 2005-12-24

Powierzchnia imperium wynosiła w czasach augustiańskich ok. 3,3 miliona kilometrów kwadratowych, a więc przekraczała wielkość jakiegokolwiek państwa europejskiego w przeszłości lub teraźniejszości, z wyjątkiem Rosji carskiej lub ZSRR [...].

źródło: Konrad Jażdżewski : Pradzieje Europy Środkowej, 1981 (books.gogle.pl)

[...] poeta z Sulmony gloryfikuje augustiański Rzym [...].

źródło: Studia Polonistyczne, 1986 (books.google.pl)