dostojnie

Ubrany był dostojnie. Założył buty z czerwonego safianu haftowane kolorowymi nićmi, spodnie z zielonego sukna, lnianą białą koszulę.

źródło: NKJP: Tomasz Kołodziejczak: Krew i kamień, 2003

Bo niewątpliwie anioły miały skrzydła. Machały nimi powoli i dostojnie, przelatując przez świat, i zjawiały się zawsze tam, gdzie ludzie przez modlitwę, cierpienie, miłość czy nawet zwykłe zagapienie dotykali podwojów innego świata.

źródło: NKJP: Olga Tokarczuk: Podróż ludzi księgi, 1993

Koń Karolci nie ma imienia. Stoi w lewym kącie stajni. Trudno go nie zauważyć, bo króluje w ciasnym, przyciemnionym pomieszczeniu. Stoi dostojnie, jakby zdawał sobie sprawę jaki dla gospodarzy jest ważny.

źródło: NKJP: Beata Zalot: Tygodnik Podhalański nr 49, 1997

Nie tylko kibice, ale też sami zawodnicy „podgrzewali” atmosferę. Podczas gdy inne drużyny wyjeżdżały powoli i dostojnie na lód, to zawodnicy DEG robili to na najwyższych obrotach i pędzili jeden za drugim przez całą halę.

źródło: NKJP: Jarosław Śliżewski: Z kamerą na głowie, Gazeta Wyborcza, 1993-01-02

Nic a nic pan Piotr się nie zmienił. Nawet lepiej panu Piotrowi z tą siwizną, dostojniej.

źródło: NKJP: Wiesław Myśliwski: Widnokrąg, 1996