dziękczynnie

  • książk.  tak, że w uroczysty sposób wyraża to podziękowanie
  • Współcześnie używane głównie w kontekstach religijnych.

  • CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE

    Zasady współżycia społecznego

    zwroty grzecznościowe i zachowania akceptowane społecznie

  • [...] czcigodny pan, opuściwszy gościnny pokład okrętu francuskiego, powrócił do stolicy witany jak zawsze pokornie i dziękczynnie [...].

    źródło: NKJP: Ryszard Kapuściński: Cesarz, 2005

    Zresztą ja wczoraj wcale nie żartowałem, mówiąc, że jesteś moim ratunkiem. Wanda, słuchając tego wyznania, uśmiechała się [...] dziękczynnie i promiennie.

    źródło: NKJP: Ireneusz Iredyński: Dzień oszusta. Człowiek epoki, 1962

    Runęły na posadzkę kule i chłop z Kozianówki, od wielu lat chromy, wyprostował się i ręce podniósł dziękczynnie ku górze [...].

    źródło: NKJP: Zofia Kossak: Błogosławiona wina, 1953

  • część mowy: przysłówek

  • Zob. dzięki I
    Zob. czynić

CHRONOLOGIZACJA:
1777, Przedłożenie praw Greków nieunitów i dyssydentów, books.google.pl
Data ostatniej modyfikacji: 19.07.2022