fiu

Hasło ma wiele znaczeń,
wybierz to, które Cię interesuje

2. podziw

  • 2.

    wyraz naśladujący gwizd, służący do wyrażania podziwu, czasem z domieszką niedowierzania
  • Najczęściej używane jako zwielokrotnione fiu, fiu, zapisywane też jako fiu-fiu.

  • CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA

    Stany psychiczne człowieka

    emocje i uczucia

  • synonimy:  fi II
  • - Spojrzał na kolegę. - Żenię się. Fiu, fiu, gratulacje! Z kim?

    źródło: NKJP: Tomasz Konatkowski: Nie ma takiego miasta, 2010

    Nie o zabójcę szło, ale o kreta w polskich służbach wywiadowczych. Zdemaskowałem go. - Fiu-fiu! - podziwiała. - Jaki dzielny!

    źródło: NKJP: Józef Hen: Bruliony profesora T., 2006

    Leonardo przeciągnął się, aż trzasnęły mu stawy, i spojrzał zezem w ametystowy przestwór nad głową. - A więc to jest niebo... fiu-fiu, robi wrażenie... Prawie zapomniałem, jak wygląda.

    źródło: NKJP: Ewa Białołęcka: Róża Selerbergu, 2006

    Była przyjaciółką żony Napoleona, cesarzowej Józefiny. - Przyjaciółką Józefiny! Fiu, fiu! Przyjaciółki często wzorują się na sobie. Czy wasza Paulinka nie przyprawiała mężowi rogów? - zażartowałem.

    źródło: NKJP: Kazimierz Moczarski: Rozmowy z katem, 1977

    Odkąd poznał Marysię, miał z kimś po drodze. Więc, owszem, szkoła wieczorowa, fiu!!!

    źródło: NKJP: Inga Iwasiów: Bambino, 2008

  • część mowy: wykrzyknik