brukać się (o człowieku) - Wielki słownik języka polskiego PAN

1.

książk. zajmować się czymś ocenianym negatywnie pod względem moralnym

CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA

Ocena i wartościowanie

słownictwo oceniające

CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE

Zasady współżycia społecznego

zachowania i wyrażenia nieakceptowane społecznie

synonimy:

brudzić się
hańbić się
kalać się
plamić się

[...] zdarza się jednak, że dusza wierzy, a mimo to bruka się wieloma grzechami i dlatego oddala się od Chrystusa.

źródło: NKJP: Elżbieta Jung-Palczewska (red.): Prima Verba - Krakowskie mowy uniwersyteckie, 2000

Zamiast brukać się kolejnym skandalem, pokażmy światu, że potrafimy właściwie zarządzać pieniędzmi.

źródło: Internet: poznajpana.pl

Przecież nie można pozwolić, by taki geniusz brukał się pracą jak każdy inny poddany.

źródło: Internet: m.interia.pl

część mowy: czasownik

aspekt: niedokonany

Tryb oznajmujący

Czas teraźniejszy

Czas przeszły

	liczba pojedyncza			liczba mnoga
	m	ż	n	mo	-mo
1 os.	brukałem się +(e)m się brukał	brukałam się +(e)m się brukała	brukałom się +(e)m się brukało	brukaliśmy się +(e)śmy się brukali	brukałyśmy się +(e)śmy się brukały
2 os.	brukałeś się +(e)ś się brukał	brukałaś się +(e)ś się brukała	brukałoś się +(e)ś się brukało	brukaliście się +(e)ście się brukali	brukałyście się +(e)ście się brukały
3 os.	brukał się	brukała się	brukało się	brukali się	brukały się

bezosobnik: brukano się

Czas przyszły

	liczba pojedyncza			liczba mnoga
	m	ż	n	mo	-mo
1 os.	będę się brukał będę się brukać	będę się brukała będę się brukać	będę się brukało będę się brukać	będziemy się brukali będziemy się brukać	będziemy się brukały będziemy się brukać
2 os.	będziesz się brukał będziesz się brukać	będziesz się brukała będziesz się brukać	będziesz się brukało będziesz się brukać	będziecie się brukali będziecie się brukać	będziecie się brukały będziecie się brukać
3 os.	będzie się brukał będzie się brukać	będzie się brukała będzie się brukać	będzie się brukało będzie się brukać	będą się brukali będą się brukać	będą się brukały będą się brukać

Tryb rozkazujący

	liczba pojedyncza	liczba mnoga
1 os.		brukajmy się
2 os.	brukaj się	brukajcie się

Tryb warunkowy

	liczba pojedyncza			liczba mnoga
	m	ż	n	mo	-mo
1 os.	brukałbym się bym się brukał	brukałabym się bym się brukała	brukałobym się bym się brukało	brukalibyśmy się byśmy się brukali	brukałybyśmy się byśmy się brukały
2 os.	brukałbyś się byś się brukał	brukałabyś się byś się brukała	brukałobyś się byś się brukało	brukalibyście się byście się brukali	brukałybyście się byście się brukały
3 os.	brukałby się by się brukał	brukałaby się by się brukała	brukałoby się by się brukało	brukaliby się by się brukali	brukałyby się by się brukały

bezosobnik: brukano by się

bezokolicznik: brukać się

imiesłów przysłówkowy współczesny:

brukając się

gerundium: brukanie się

imiesłów przymiotnikowy czynny: brukający się

odpowiednik aspektowy: zbrukać się

+

brukać się

+

CZYM