-
1.a
urządzenie, które umożliwiało pewnej liczbie osób jednoczesne oglądanie przesuwających się fotografii dających złudzenie trójwymiarowości -
CODZIENNE ŻYCIE CZŁOWIEKA
Czas wolny
rozrywka
CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA
Działalność artystyczna człowieka
fotografia
CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE
Tradycja
świat dawnych epok i wydarzenia historyczne -
To wszystko uzupełniały tzw. panoramy i fotoplastykony, nowe i popularne ok. 1900 r. formy spędzania czasu wolnego. Podstawową część fotoplastykonu stanowił drewniany, a nieraz specjalnie wybudowany murowany bęben, wokół którego znajdowały się miejsca dla 24-25 widzów, oglądających przez podwójne okulary program złożony z 48 trójwymiarowych obrazów.
źródło: NKJP: Andrzej Chwalba: Historia Powszechna. Wiek XIX, 2008
W fotoplastykonie można oglądać fotografie stereoskopowe, czyli obrazy przestrzenne. - To dwukrotne ujęcie tego samego miejsca, tyle że drugie ujęcie jest przesunięte o 6 cm.
źródło: NKJP: Justyna Przybytek: Stara Warszawa w 3D, Dziennik Zachodni, 2009-11-13
W synagodze małej stoi fotoplastykon ze zdjęciami przedwojennej Włodawy.
źródło: NKJP: Marek Henzler: Mędrcy z Lublina, mędrcy z Chełma, Polityka 2009-07-11
Jak klatki w fotoplastykonie, przesuwały mi się przed oczami wyobrażenia, dotyczące Franciszka.
źródło: NKJP: Ewa Szawul: Moje życie w kinie, Gazeta Krakowska 2002-07-20
-
część mowy: rzeczownik
rodzaj gramatyczny: m3
liczba pojedyncza liczba mnoga M. fotoplastykon
fotoplastykony
D. fotoplastykonu
fotoplastykonów
C. fotoplastykonowi
fotoplastykonom
B. fotoplastykon
fotoplastykony
N. fotoplastykonem
fotoplastykonami
Ms. fotoplastykonie
fotoplastykonach
W. fotoplastykonie
fotoplastykony
-
gr. foto- + gr. plastikós 'rzeźbiarski'