-
1.
taki, który ma dwa koła - okrągłe, spodnie elementy pojazdu -
CZŁOWIEK I TECHNIKA
Transport
transport lądowy -
- pojazd, wózek dwukołowy; maszyna dwukołowa
-
W cieniu bramy, porzucony wśród butwiejących straganów, stał wózek - zwyczajna platforemka dwukołowa, z dyszlem i łańcuchem.
źródło: NKJP: Bogdan Wojdowski: Chleb rzucony umarłym, 1971
Prawdopodobnie zaczynałeś od trzykołowego roweru dla dzieci, a później, pewnego dnia, byłeś gotów do jazdy na dwukołowym rowerze.
źródło: NKJP: Robert T. Kiyosaki, Sharon Lechter: Bogaty Ojciec Biedny Ojciec dla młodzieży, 2009
Gdy na wyrębie nazbiera się dość drewna, Janek uruchomi swoją maszynę, zapnie dwukołową przyczepę i ruszy w górę sobie tylko znanymi ścieżkami, przez parowy, po stromiznach, gdzie trudno nawet na piechotę.
źródło: NKJP: Andrzej Stasiuk: Opowieści galicyjskie, 1995
-
część mowy: przymiotnik
Stopień równy
liczba pojedyncza m1 m2 m3 n1, n2 ż M. dwukołowy
dwukołowy
dwukołowy
dwukołowe
dwukołowa
D. dwukołowego
dwukołowego
dwukołowego
dwukołowego
dwukołowej
C. dwukołowemu
dwukołowemu
dwukołowemu
dwukołowemu
dwukołowej
B. dwukołowego
dwukołowego
dwukołowy
dwukołowe
dwukołową
N. dwukołowym
dwukołowym
dwukołowym
dwukołowym
dwukołową
Ms. dwukołowym
dwukołowym
dwukołowym
dwukołowym
dwukołowej
W. dwukołowy
dwukołowy
dwukołowy
dwukołowe
dwukołowa
liczba mnoga p1 m1 ndepr m1 depr pozostałe M. dwukołowi
dwukołowi
dwukołowe
dwukołowe
D. dwukołowych
dwukołowych
dwukołowych
dwukołowych
C. dwukołowym
dwukołowym
dwukołowym
dwukołowym
B. dwukołowych
dwukołowych
dwukołowych
dwukołowe
N. dwukołowymi
dwukołowymi
dwukołowymi
dwukołowymi
Ms. dwukołowych
dwukołowych
dwukołowych
dwukołowych
W. dwukołowi
dwukołowi
dwukołowe
dwukołowe