-
1.
muz. scena w przedstawieniu muzycznym, w której występuje wielu artystów -
- częściej ansambl
-
[ãsambl] albo [ansambl]
-
CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA
Działalność artystyczna człowieka
teatr
CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA
Działalność artystyczna człowieka
muzyka -
hiperonimy: scena
-
- operowy ensemble
-
W scenach zespołowych zdobył się Moniuszko na zamknięcie w prostej, jasnej formie skontrastowanych wątków melodycznych, dając przykład mistrzostwa w panowaniu nad tak trudną i często zawodną konstrukcją operowego ensemble'u.
źródło: Witold Rudziński: Moniuszko, 1978 (books.google.pl)
Trudno szukać większych analogii z tradycyjną operą kameralną czy dramatem muzycznym, brak tu bowiem typowych dla tych gatunków monologów, arii, ensemblów czy też większych fragmentów orkiestrowych.
źródło: Adolf Juzwenko, Jan Miodek: Między teatrem a literaturą, 2004 (books.google.pl)
Kilka arii, duetów, ensembli starczy za przykłady.
źródło: Teksty, 1974 (books.google.pl)
-
część mowy: rzeczownik
rodzaj gramatyczny: m3
liczba pojedyncza liczba mnoga M. ensemble
ensemble
ensemble’e
D. ensemble'u
ensemblu
ensemble’ów
ensembli
ensemblów
C. ensemble’owi
ensemblowi
ensemble’om
ensemblom
B. ensemble
ensemble
ensemble’e
N. ensemble’em
ensemblem
ensemblami
ensemble’ami
Ms. ensemble’u
ensemblu
ensemblach
ensemble’ach
W. ensemble’u
ensemblu
ensemble
ensemble’e
-
fr.