-
2.
w filozofii marksistowskiej przedstawiciel klasy społecznej złożonej z ludzi czerpiących dochody ze swoich przedsiębiorstw handlowych lub przemysłowych
-
CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE
Funkcjonowanie państwa
doktryny i poglądy polityczne
CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE
Zasady współżycia społecznego
stosunki, grupy i organizacje społeczne -
- burżuje i kułacy
-
Jak ze starych komunistycznych plakatów: gruby burżuj siedzi na chudym robotniku.
źródło: NKJP: Andrzej Osęka: Jawa czy sen, Gazeta Wyborcza, 1993-07-03
Zatrudnił kilku ludzi. Okazało się, że jest burżujem. Zaczęły się domiary, kontrole, rewizje. Przy okazji budowy Trasy W-Z przepadł teren dawnego zakładu.
źródło: NKJP: Leszek K. Talko: Reportaż, Gazeta Wyborcza, 1994-10-28
W latach pięćdziesiątych nikt nie wyjeżdżał za granicę, chyba oprócz ojca chłopaka spod czwórki, który był sędzią piłkarskim. Coś tam wiedziałam, że mój ojciec to burżuj, skądś brały się rewizje, nie wiem, ile ich było, ale wciąż jakieś domiary, lęki.
źródło: NKJP: Krystyna Kofta: Monografia grzechów z dziennika 1978-1989, 2006
-
część mowy: rzeczownik
rodzaj gramatyczny: m1
liczba pojedyncza liczba mnoga M. burżuj
burżuje
ndepr burżuje
depr D. burżuja
burżujów
C. burżujowi
burżujom
B. burżuja
burżujów
N. burżujem
burżujami
Ms. burżuju
burżujach
W. burżuju
burżuje
ndepr burżuje
depr -