halabardnik

Po pierwsze to halabardnik jestem, a nie jakiś zakichany kawalerzysta, więc jeździć nie mam na czym. A po wtóre, choćbym i miał, nie takim głupi, żebym się dał jakiejś łazędze, mowę moją kaleczącej, w pole wywieść.

źródło: NKJP: Artur Baniewicz: Smoczy pazur, 2003

Przez paprocie i karcze biegli halabardnicy, drogą pędziło kilkunastu konnych, ciężkozbrojnych i kuszników.

źródło: NKJP: Andrzej Sapkowski: Narrenturm, 2002

Przekracza się Spiżową Bramę, mistrz ceremonii wprowadza do sali konsystorskiej. Przy drzwiach halabardnicy.

źródło: NKJP: Cezary Łazarewicz: Od skowronka do żabki, Gazeta Wyborcza, 1997-05-31

Nigdy nie widział nocnych halabardników, trzymających straż przy bramach kamienic, bo tę instytucję zniesiono, gdy miał pięć lat i ledwie słyszał o mieście, ganiając boso za gęsiorami matki, ale wystarczyło mu zamknąć oczy, by usłyszeć, jak pośród mroku wygwizdują godzinki.

źródło: NKJP: Monika Piątkowska: Krakowska żałoba, 2006