-
2.
pot. mówić z niezadowoleniem o czymś lub kimś w sposób uważany przez innych za uciążliwy i męczący
-
CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA
Stany psychiczne człowieka
zachowania emocjonalne
CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE
Język
mówienie -
hiperonimy: narzekać
-
- żona kwęka
- kwękać na brak czegoś
- głośno kwękać
- przestać, zaczynać kwękać
- marudzić i kwękać; narzekać i kwękać; stękać i kwękać
-
[...] jest uśmiechnięty, wesoły, nie rozrabia, pomaga słabszym, nie marudzi i nigdy nie kwęka, bawi się świetnie i aktywnie uczestniczy w zajęciach.
źródło: NKJP: Wakacje w mieście wcale nie są nudne, Dziennik Bałtycki, 2009-07-03
Sceptycy kwękają, że przyszłemu prezesowi brakuje teoretycznej wiedzy, gdyż nie pochodzi ze środowiska ekonomicznego, tylko z biznesowego [...].
źródło: NKJP: Bo był pod ręką, Polityka, 2007-01-13
– Pomoże, trochę pomoże – kwęka znowu Andrzej.
źródło: W niewoli somalijskich piratów, 2015 (books.google.pl)
Wywiesiliśmy więc w stołówce hasło [...] „Nie kwękać!” I nie kwękaliśmy. Raz tylko próbowaliśmy przekonać szefową kuchni, że pomimo całej naszej ideologicznej odporności nie możemy jeść gotowanej, niedokładnie ogolonej słoniny, zwłaszcza w upał [...].
źródło: NKJP: Henryk Grynberg: Życie ideologiczne, osobiste, codzienne i artystyczne, 1998
-
część mowy: czasownik
aspekt: niedokonany
Tryb oznajmujący
Czas teraźniejszy
liczba pojedyncza liczba mnoga 1 os. kwękam
kwękamy
2 os. kwękasz
kwękacie
3 os. kwęka
kwękają
Czas przeszły
liczba pojedyncza liczba mnoga m ż n mo -mo 1 os. kwękałem
+(e)m kwękał
kwękałam
+(e)m kwękała
kwękałom
+(e)m kwękało
kwękaliśmy
+(e)śmy kwękali
kwękałyśmy
+(e)śmy kwękały
2 os. kwękałeś
+(e)ś kwękał
kwękałaś
+(e)ś kwękała
kwękałoś
+(e)ś kwękało
kwękaliście
+(e)ście kwękali
kwękałyście
+(e)ście kwękały
3 os. kwękał
kwękała
kwękało
kwękali
kwękały
bezosobnik: kwękano
Czas przyszły
liczba pojedyncza liczba mnoga m ż n mo -mo 1 os. będę kwękał
będę kwękać
będę kwękała
będę kwękać
będę kwękało
będę kwękać
będziemy kwękali
będziemy kwękać
będziemy kwękały
będziemy kwękać
2 os. będziesz kwękał
będziesz kwękać
będziesz kwękała
będziesz kwękać
będziesz kwękało
będziesz kwękać
będziecie kwękali
będziecie kwękać
będziecie kwękały
będziecie kwękać
3 os. będzie kwękał
będzie kwękać
będzie kwękała
będzie kwękać
będzie kwękało
będzie kwękać
będą kwękali
będą kwękać
będą kwękały
będą kwękać
Tryb rozkazujący
liczba pojedyncza liczba mnoga 1 os. kwękajmy
2 os. kwękaj
kwękajcie
Tryb warunkowy
liczba pojedyncza liczba mnoga m ż n mo -mo 1 os. kwękałbym
bym kwękał
kwękałabym
bym kwękała
kwękałobym
bym kwękało
kwękalibyśmy
byśmy kwękali
kwękałybyśmy
byśmy kwękały
2 os. kwękałbyś
byś kwękał
kwękałabyś
byś kwękała
kwękałobyś
byś kwękało
kwękalibyście
byście kwękali
kwękałybyście
byście kwękały
3 os. kwękałby
by kwękał
kwękałaby
by kwękała
kwękałoby
by kwękało
kwękaliby
by kwękali
kwękałyby
by kwękały
bezosobnik: kwękano by
bezokolicznik: kwękać
imiesłów przysłówkowy współczesny: kwękając
gerundium: kwękanie
rodzaj gramatyczny: ndk
liczba pojedyncza liczba mnoga M. kwękanie
kwękania
D. kwękania
kwękań
C. kwękaniu
kwękaniom
B. kwękanie
kwękania
N. kwękaniem
kwękaniami
Ms. kwękaniu
kwękaniach
W. kwękanie
kwękania
imiesłów przymiotnikowy czynny: kwękający
liczba pojedyncza m1 m2 m3 n1, n2 ż M. kwękający
kwękający
kwękający
kwękające
kwękająca
D. kwękającego
kwękającego
kwękającego
kwękającego
kwękającej
C. kwękającemu
kwękającemu
kwękającemu
kwękającemu
kwękającej
B. kwękającego
kwękającego
kwękający
kwękające
kwękającą
N. kwękającym
kwękającym
kwękającym
kwękającym
kwękającą
Ms. kwękającym
kwękającym
kwękającym
kwękającym
kwękającej
liczba mnoga p1 m1 ndepr m1 depr pozostałe M. kwękający
kwękający
kwękające
kwękające
D. kwękających
kwękających
kwękających
kwękających
C. kwękającym
kwękającym
kwękającym
kwękającym
B. kwękających
kwękających
kwękających
kwękające
N. kwękającymi
kwękającymi
kwękającymi
kwękającymi
Ms. kwękających
kwękających
kwękających
kwękających
-
+ kwękać + (że ZDANIE)+ kwękać + (MOWA WPROST)