hołubić - Wielki słownik języka polskiego PAN

2.

książk. okazywać komuś lub czemuś szczególne względy z powodu szacunku i zainteresowania, jakim się go darzy

CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA

Relacje międzyludzkie

określenia relacji międzyludzkich

	Nowego proboszcza byli ciekawi. Poprzedniego źle wspominają. Hołubił nielicznych, zaufanych. Ich wychwalał z ambony i stawiał za przykład: że kościół lepiej posprzątali, że o parafię dbają, nawet ich dzieci najładniejsze były. źródło: NKJP: Cezary Łazarewicz, Małgorzata Plawgo: Ksiądz proboszcz zostaje, Gazeta Wyborcza, 1995-09-15
	Rejteruję do mojej kwatery u Adamskich na poboczu Grodeckiej. Sowieci zostawili im ten domek i nawet nikogo nie dokwaterowali, hołubiąc profesora politechniki, który po wojnie jednak nie repatriował się ze Lwowa. źródło: NKJP: Anna Strońska: Dopoki milczy Ukraina, 1998
	Jedna z pań powiedziała nam, że wyplatanie z wikliny interesowało ją zawsze. Ma duszę artysty, bo zajmuje się malarstwem i hafciarstwem oraz robótkami ręcznymi. Jej matka jest góralką i hołubi tego rodzaju sztukę. źródło: NKJP: (bień): Wikliniarstwo podbija region, Euroeregio Glaciensis nr 14 (120), 2000
	Puujee to dziewczynka, która - choć ma tylko 6 lat - pomaga rodzicom przy zwierzętach, nosi jedwabną szatę del i jeździ konno. W sercu hołubi marzenie o szkole i zawodzie nauczycielki. źródło: NKJP: Marek Ostrowski, Rafał Ostrowski: Mongolia zwierząt, ludzi i bogów, Polityka nr 2672, 2008-09-20

część mowy: czasownik

aspekt: niedokonany

Tryb oznajmujący

Czas teraźniejszy

Czas przeszły

	liczba pojedyncza			liczba mnoga
	m	ż	n	mo	-mo
1 os.	hołubiłem +(e)m hołubił	hołubiłam +(e)m hołubiła	hołubiłom +(e)m hołubiło	hołubiliśmy +(e)śmy hołubili	hołubiłyśmy +(e)śmy hołubiły
2 os.	hołubiłeś +(e)ś hołubił	hołubiłaś +(e)ś hołubiła	hołubiłoś +(e)ś hołubiło	hołubiliście +(e)ście hołubili	hołubiłyście +(e)ście hołubiły
3 os.	hołubił	hołubiła	hołubiło	hołubili	hołubiły

bezosobnik: hołubiono

Czas przyszły

	liczba pojedyncza			liczba mnoga
	m	ż	n	mo	-mo
1 os.	będę hołubił będę hołubić	będę hołubiła będę hołubić	będę hołubiło będę hołubić	będziemy hołubili będziemy hołubić	będziemy hołubiły będziemy hołubić
2 os.	będziesz hołubił będziesz hołubić	będziesz hołubiła będziesz hołubić	będziesz hołubiło będziesz hołubić	będziecie hołubili będziecie hołubić	będziecie hołubiły będziecie hołubić
3 os.	będzie hołubił będzie hołubić	będzie hołubiła będzie hołubić	będzie hołubiło będzie hołubić	będą hołubili będą hołubić	będą hołubiły będą hołubić

Tryb rozkazujący

	liczba pojedyncza	liczba mnoga
1 os.		hołubmy
2 os.	hołub	hołubcie

Tryb warunkowy

	liczba pojedyncza			liczba mnoga
	m	ż	n	mo	-mo
1 os.	hołubiłbym bym hołubił	hołubiłabym bym hołubiła	hołubiłobym bym hołubiło	hołubilibyśmy byśmy hołubili	hołubiłybyśmy byśmy hołubiły
2 os.	hołubiłbyś byś hołubił	hołubiłabyś byś hołubiła	hołubiłobyś byś hołubiło	hołubilibyście byście hołubili	hołubiłybyście byście hołubiły
3 os.	hołubiłby by hołubił	hołubiłaby by hołubiła	hołubiłoby by hołubiło	hołubiliby by hołubili	hołubiłyby by hołubiły

bezosobnik: hołubiono by

bezokolicznik: hołubić

imiesłów przysłówkowy współczesny: hołubiąc

gerundium: hołubienie

imiesłów przymiotnikowy czynny: hołubiący

imiesłów przymiotnikowy bierny: hołubiony

+

hołubić

+

KOGO/CO

ukr. hołubýty