nabiedować się

  • pot.  przeżyć długi czas, nie mając wystarczająco dużo pieniędzy na zaspokojenie potrzeb
  • CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE

    Finanse

    własność

  • Nabiedował się niewątpliwie ponad miarę. Głodował całymi okresami od najwcześniejszej młodości. Nerwowy był, płochliwy, organizm miał wyniszczony dawną nędzą [...].

    źródło: Tadeusz Breza: Niebo i ziemia, 1972 (books.google.pl)

    [...] opowiadam swemu towarzyszowi o przedwczorajszej wizycie w „obozie przejściowym”, o bezrobociu i nędzy jego mieszkańców. Ale rozmówca mój patrzy na rzeczy pogodniej: „Urządzą się – powiada. – To sprawa czasu. A myśmy to mało się nabiedowali? Mało kamieni natłukli na szosie?”

    źródło: NKJP: Artur Sandauer: Midrasz, 2009-01-10

    Nabiedowali się Gałkowie i napracowali na cudzych polach. Ale plac, choć za pożyczone w kasie pieniądze, mieli [...].

    źródło: Jan Stryczek: Chłopskim piórem, 1984 (books.google.pl)

  • część mowy: czasownik

    aspekt: dokonany

    Tryb oznajmujący

    Czas przyszły

    liczba pojedyncza liczba mnoga
    1 os. nabieduję się
    nabiedujemy się
    2 os. nabiedujesz się
    nabiedujecie się
    3 os. nabieduje się
    nabiedują się

    Czas przeszły

    liczba pojedyncza liczba mnoga
    m ż n mo -mo
    1 os. nabiedowałem się
    +(e)m się nabiedował
    nabiedowałam się
    +(e)m się nabiedowała
    nabiedowałom się
    +(e)m się nabiedowało
    nabiedowaliśmy się
    +(e)śmy się nabiedowali
    nabiedowałyśmy się
    +(e)śmy się nabiedowały
    2 os. nabiedowałeś się
    +(e)ś się nabiedował
    nabiedowałaś się
    +(e)ś się nabiedowała
    nabiedowałoś się
    +(e)ś się nabiedowało
    nabiedowaliście się
    +(e)ście się nabiedowali
    nabiedowałyście się
    +(e)ście się nabiedowały
    3 os. nabiedował się
    nabiedowała się
    nabiedowało się
    nabiedowali się
    nabiedowały się

    bezosobnik: nabiedowano się

    Tryb rozkazujący

    liczba pojedyncza liczba mnoga
    1 os. nabiedujmy się
    2 os. nabieduj się
    nabiedujcie się

    Tryb warunkowy

    liczba pojedyncza liczba mnoga
    m ż n mo -mo
    1 os. nabiedowałbym się
    bym się nabiedował
    nabiedowałabym się
    bym się nabiedowała
    nabiedowałobym się
    bym się nabiedowało
    nabiedowalibyśmy się
    byśmy się nabiedowali
    nabiedowałybyśmy się
    byśmy się nabiedowały
    2 os. nabiedowałbyś się
    byś się nabiedował
    nabiedowałabyś się
    byś się nabiedowała
    nabiedowałobyś się
    byś się nabiedowało
    nabiedowalibyście się
    byście się nabiedowali
    nabiedowałybyście się
    byście się nabiedowały
    3 os. nabiedowałby się
    by się nabiedował
    nabiedowałaby się
    by się nabiedowała
    nabiedowałoby się
    by się nabiedowało
    nabiedowaliby się
    by się nabiedowali
    nabiedowałyby się
    by się nabiedowały

    bezosobnik: nabiedowano by się

    bezokolicznik: nabiedować się

    imiesłów przysłówkowy uprzedni: nabiedowawszy się

    gerundium: nabiedowanie się

  • Zob. bieda

CHRONOLOGIZACJA:
1835, Jan Kajetan Trojański, Dokładny niemiecko-polski słownik do podręcznego użycia dla Niemców i Polaków, cz. 1, polona.pl
Data ostatniej modyfikacji: 13.12.2022