wykoncypować - Wielki słownik języka polskiego PAN

książk. obmyślić coś po głębokim zastanowieniu i wzięciu pod uwagę różnych szczegółów

CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA

Działalność intelektualna człowieka

nazwy działań intelektualnych człowieka

	Ojciec już jakiś czas wcześniej wykoncypował wspólnie z mleczarzami urządzenie, które pozwalało wtłoczyć do masła około pięćdziesięciu procent wody. źródło: NKJP: Zdzisław Morawski: Gdzie ten dom, gdzie ten świat, 1994
	Nie zdziwiłbym się, gdyby ten cały Stefaniak zaplanował wszystko i wykoncypował sobie, że nieobecność w miejscu napadu ochroni go przed wszelkimi podejrzeniami... źródło: NKJP: Michał Bielecki: Dziewczyna z Banku Prowincjonalnego S. A., 1997
	Na północ pociągnęli uczeni, którzy wierzyli w swe teorie [...]. Technicy i konstruktorzy, przekonani, że wbrew powszechnej opinii da się jednak zbudować wykoncypowane przez uczonych maszyny i urządzenia. źródło: NKJP: Andrzej Sapkowski: Wieża Jaskółki, 1997
	Pod nazwą „Akwarele”, którą wykoncypowałem jako aluzję do „malowania dźwiękami” [...], wystąpiliśmy w pierwszej części koncertu [...]. źródło: NKJP: Roman Radoszewski: Czesław Niemen. Kiedy się dziwić przestanę... Monografia artystyczna, 2004
	Celem Kościoła jest prowadzenie ludzi do zbawienia, a nie podpieranie takich czy innych systemów gospodarowania. Nie powinniśmy także marzyć o wykoncypowaniu ustroju idealnego. źródło: NKJP: Maciej Zięba: Po szkodzie? Przed szkodą? O Polsce, kapitalizmie i kontemplacji, 1996

część mowy: czasownik

aspekt: dokonany

Tryb oznajmujący

Czas przyszły

Czas przeszły

	liczba pojedyncza			liczba mnoga
	m	ż	n	mo	-mo
1 os.	wykoncypowałem +(e)m wykoncypował	wykoncypowałam +(e)m wykoncypowała	wykoncypowałom +(e)m wykoncypowało	wykoncypowaliśmy +(e)śmy wykoncypowali	wykoncypowałyśmy +(e)śmy wykoncypowały
2 os.	wykoncypowałeś +(e)ś wykoncypował	wykoncypowałaś +(e)ś wykoncypowała	wykoncypowałoś +(e)ś wykoncypowało	wykoncypowaliście +(e)ście wykoncypowali	wykoncypowałyście +(e)ście wykoncypowały
3 os.	wykoncypował	wykoncypowała	wykoncypowało	wykoncypowali	wykoncypowały

bezosobnik: wykoncypowano

Tryb rozkazujący

	liczba pojedyncza	liczba mnoga
1 os.		wykoncypujmy
2 os.	wykoncypuj	wykoncypujcie

Tryb warunkowy

	liczba pojedyncza			liczba mnoga
	m	ż	n	mo	-mo
1 os.	wykoncypowałbym bym wykoncypował	wykoncypowałabym bym wykoncypowała	wykoncypowałobym bym wykoncypowało	wykoncypowalibyśmy byśmy wykoncypowali	wykoncypowałybyśmy byśmy wykoncypowały
2 os.	wykoncypowałbyś byś wykoncypował	wykoncypowałabyś byś wykoncypowała	wykoncypowałobyś byś wykoncypowało	wykoncypowalibyście byście wykoncypowali	wykoncypowałybyście byście wykoncypowały
3 os.	wykoncypowałby by wykoncypował	wykoncypowałaby by wykoncypowała	wykoncypowałoby by wykoncypowało	wykoncypowaliby by wykoncypowali	wykoncypowałyby by wykoncypowały

bezosobnik: wykoncypowano by

bezokolicznik: wykoncypować

imiesłów przysłówkowy uprzedni: wykoncypowawszy

gerundium: wykoncypowanie

imiesłów przymiotnikowy bierny: wykoncypowany

odpowiednik aspektowy: koncypować

	+	wykoncypować	+	CO
	+	wykoncypować	+	że ZDANIE