nobilitacyjny

Nagrobek opatrywano herbem rodziny, zwłaszcza gdy przywilej nobilitacyjny był świeżym nabytkiem.

źródło: NKJP: Andrzej Chwalba (red.): Obyczaje w Polsce: od średniowiecza do czasów współczesnych: praca zbiorowa, 2004

Na zjeździe w Nowym Korczynie dnia 27 II 1434 r. Wojciech świadkował na dokumencie Jagiełły nadającego Wielkie Księstwo Litewskie w dożywotni zarząd Zygmuntowi Kiejstutowiczowi, 4 marca zaś na dokumencie nobilitacyjnym wójta lelowskiego Mikołaja.

źródło: NKJP: Alicja Szymczakowa: Szlachta sieradzka w XV w.: magnifici et generosi, 1998

Monarchom nie zależało jednak na zupełnym zamknięciu się stanu szlacheckiego. Decyzje nobilitacyjne miały także silne konotacje polityczne. Wpływały na kreowanie i utrwalanie nowej elity, w pewnym sensie zależnej od uszlachcającego.

źródło: Marcin Michał Wiszowaty: Fontanna czy źródełko? Fons honorum - relikt monarchii stanowej w prawie konstytucyjnym państw współczesnej Europy. Przyczynek do badań., (docplayer.pl)