nokautować - Wielki słownik języka polskiego PAN

2.

pokonywać przeciwnika w jakiejś rywalizacji, dążąc do całkowitej wygranej

[nokałtować]

CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA

Relacje międzyludzkie

określenia relacji międzyludzkich

CODZIENNE ŻYCIE CZŁOWIEKA

Sport

czynności związane ze sportem

CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE

Wojsko i wojna

czynności, przedmioty, miejsca związane z wojskiem i wojną

	Pamiętacie narodową dyskusję nad tym, czy trener [...] dobrze robi, pozwalając M. [...] na opuszczenie skoków o Puchar Świata w Willingen i odpoczynek? Potem [...] uchodził za geniusza, bo niebawem M. [...] nokautował rywali w Predazzo. źródło: NKJP: Andrzej Grygierczyk: Adam sam sie wyżywi, Trybuna Śląska, 2004-01-03
	Przed rokiem P. [...] nokautował konkurentów na finiszach, wygrywając aż dziewięć etapów. W tym roku zwyciężył tylko raz, a na czołowego sprintera wyrósł M. [...], który ma na koncie trzy wygrane. źródło: NKJP: (JA): Turystyczne tempo, Gazeta Krakowska, 2005-05-19
	Trzy lata temu wybory prezydenckie wygrał niespodziewanie szerzej nieznany duchowny [...]. Wygrał zdecydowanie, zdobywając 70 proc. głosów i nokautując konserwatywnego rywala głównie dzięki poparciu kobiet i młodzieży, pragnących poluzowania sztywnego gorsetu Republiki Islamskiej. źródło: NKJP: Marcin Meller: Uśmiech Chatamiego, Polityka nr 2234, 2000-02-26
	Firmy prześcigają się w oferowaniu coraz to nowych produktów i usług w ramach rachunków prowadzonych w ich bankach. Cios, jaki mBank zadał konkurencji, nie jest nokautujący - ale dotkliwy. źródło: NKJP: Wiktor: Kolejna bariera złamana przez Mbank, Dziennik Internautów, 2003-04-18

część mowy: czasownik

aspekt: niedokonany

Tryb oznajmujący

Czas teraźniejszy

Czas przeszły

	liczba pojedyncza			liczba mnoga
	m	ż	n	mo	-mo
1 os.	nokautowałem +(e)m nokautował	nokautowałam +(e)m nokautowała	nokautowałom +(e)m nokautowało	nokautowaliśmy +(e)śmy nokautowali	nokautowałyśmy +(e)śmy nokautowały
2 os.	nokautowałeś +(e)ś nokautował	nokautowałaś +(e)ś nokautowała	nokautowałoś +(e)ś nokautowało	nokautowaliście +(e)ście nokautowali	nokautowałyście +(e)ście nokautowały
3 os.	nokautował	nokautowała	nokautowało	nokautowali	nokautowały

bezosobnik: nokautowano

Czas przyszły

	liczba pojedyncza			liczba mnoga
	m	ż	n	mo	-mo
1 os.	będę nokautował będę nokautować	będę nokautowała będę nokautować	będę nokautowało będę nokautować	będziemy nokautowali będziemy nokautować	będziemy nokautowały będziemy nokautować
2 os.	będziesz nokautował będziesz nokautować	będziesz nokautowała będziesz nokautować	będziesz nokautowało będziesz nokautować	będziecie nokautowali będziecie nokautować	będziecie nokautowały będziecie nokautować
3 os.	będzie nokautował będzie nokautować	będzie nokautowała będzie nokautować	będzie nokautowało będzie nokautować	będą nokautowali będą nokautować	będą nokautowały będą nokautować

Tryb rozkazujący

	liczba pojedyncza	liczba mnoga
1 os.		nokautujmy
2 os.	nokautuj	nokautujcie

Tryb warunkowy

	liczba pojedyncza			liczba mnoga
	m	ż	n	mo	-mo
1 os.	nokautowałbym bym nokautował	nokautowałabym bym nokautowała	nokautowałobym bym nokautowało	nokautowalibyśmy byśmy nokautowali	nokautowałybyśmy byśmy nokautowały
2 os.	nokautowałbyś byś nokautował	nokautowałabyś byś nokautowała	nokautowałobyś byś nokautowało	nokautowalibyście byście nokautowali	nokautowałybyście byście nokautowały
3 os.	nokautowałby by nokautował	nokautowałaby by nokautowała	nokautowałoby by nokautowało	nokautowaliby by nokautowali	nokautowałyby by nokautowały

bezosobnik: nokautowano by

bezokolicznik: nokautować

imiesłów przysłówkowy współczesny: nokautując

gerundium: nokautowanie

imiesłów przymiotnikowy czynny: nokautujący

imiesłów przymiotnikowy bierny: nokautowany

odpowiednik aspektowy: znokautować

+

nokautować

+

KOGO