znokautować - Wielki słownik języka polskiego PAN

2.

całkowicie pokonać przeciwnika w jakiejś rywalizacji

[znokałtować]

CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA

Relacje międzyludzkie

określenia relacji międzyludzkich

CODZIENNE ŻYCIE CZŁOWIEKA

Sport

czynności związane ze sportem

CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE

Wojsko i wojna

czynności, przedmioty, miejsca związane z wojskiem i wojną

	W klasie wzmagał się hałas. Joniec chciał znokautować Stachurkę i strącili doniczkę z kwiatkiem ze stolika. źródło: NKJP: Edmund Niziurski: Księga urwisów, 1954
	W 1984 roku w [Sarajewo] Anglicy słynnym bolerem Ravela znokautowali wręcz rywali do złotego medalu w łyżwiarskim konkursie par tanecznych. źródło: NKJP: Adam Romański: Zaczęło się od figur specjalnych, Gazeta Wyborcza, 1994-02-11
	Nowym burmistrzem Nakła został Z. G. [...]. W niedzielnej dogrywce wręcz znokautował swego przeciwnika, uzyskując ponad 63 procent głosów. źródło: NKJP: KG: Wygrana z miażdzącą przewagą, Nakielski Czas, 2006-11-29
	Jej debiutancki longplay z 1981 roku [...] znokautował konkurencję swą nowoczesną przebojowością. źródło: NKJP: Wiesław Królikowski: Tadeusz Nalepa. Breakout absolutnie, 2008

część mowy: czasownik

aspekt: dokonany

Tryb oznajmujący

Czas przyszły

Czas przeszły

	liczba pojedyncza			liczba mnoga
	m	ż	n	mo	-mo
1 os.	znokautowałem +(e)m znokautował	znokautowałam +(e)m znokautowała	znokautowałom +(e)m znokautowało	znokautowaliśmy +(e)śmy znokautowali	znokautowałyśmy +(e)śmy znokautowały
2 os.	znokautowałeś +(e)ś znokautował	znokautowałaś +(e)ś znokautowała	znokautowałoś +(e)ś znokautowało	znokautowaliście +(e)ście znokautowali	znokautowałyście +(e)ście znokautowały
3 os.	znokautował	znokautowała	znokautowało	znokautowali	znokautowały

bezosobnik: znokautowano

Tryb rozkazujący

	liczba pojedyncza	liczba mnoga
1 os.		znokautujmy
2 os.	znokautuj	znokautujcie

Tryb warunkowy

	liczba pojedyncza			liczba mnoga
	m	ż	n	mo	-mo
1 os.	znokautowałbym bym znokautował	znokautowałabym bym znokautowała	znokautowałobym bym znokautowało	znokautowalibyśmy byśmy znokautowali	znokautowałybyśmy byśmy znokautowały
2 os.	znokautowałbyś byś znokautował	znokautowałabyś byś znokautowała	znokautowałobyś byś znokautowało	znokautowalibyście byście znokautowali	znokautowałybyście byście znokautowały
3 os.	znokautowałby by znokautował	znokautowałaby by znokautowała	znokautowałoby by znokautowało	znokautowaliby by znokautowali	znokautowałyby by znokautowały

bezosobnik: znokautowano by

bezokolicznik: znokautować

imiesłów przysłówkowy uprzedni: znokautowawszy

gerundium: znokautowanie

imiesłów przymiotnikowy bierny: znokautowany

odpowiednik aspektowy: nokautować

+

znokautować

+

KOGO