-
2.
praw. kobieta, która upoważnia kogoś do działań prawnych w jej imieniu -
CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE
Prawo i łamanie prawa
regulacje prawne -
Sąd Rejonowy trafnie przyjął, że jego pełnomocnictwo wygasło w chwili śmierci mocodawczyni.
źródło: NKJP: Orzecznictwo Sądu Najwyższego, Izba Cywilna, Postanowienie z dnia 11 września 2003 r., III CZP 49/03
W ich imieniu reprezentujący je prawnik 23 marca zwrócił się z wnioskiem o przeniesienie posiadania nieruchomości z miasta na rzecz mocodawczyń.
źródło: NKJP: Iwona Kamieńska: Sprzedaż lokatorów, Gazeta Krakowska, 2004-07-10
Panie przyprowadzały przed oblicze wysokiego sądu zastępy świadków mających potwierdzać prawdziwość racji swej mocodawczyni co do przebiegu granicy.
źródło: NKJP: Stanisław Śmierciak: Rodzinna sprawiedliwość według Katarzyny, Gazeta Krakowska, 2005-09-03
-
część mowy: rzeczownik
rodzaj gramatyczny: ż
liczba pojedyncza liczba mnoga M. mocodawczyni
mocodawczynie
D. mocodawczyni
mocodawczyń
C. mocodawczyni
mocodawczyniom
B. mocodawczynię
mocodawczynie
N. mocodawczynią
mocodawczyniami
Ms. mocodawczyni
mocodawczyniach
W. mocodawczyni
mocodawczynie
-
+ mocodawczyni + (KOGO)
+ mocodawczyni + (CZYJ)