moralizatorsko

  • tak, że ktoś poucza innych w sposób przesadny, co jest właściwe, a co niewłaściwe pod względem moralnym
  • CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA

    Relacje międzyludzkie

    określenia relacji międzyludzkich


    CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE

    Zasady współżycia społecznego

    zachowania i wyrażenia nieakceptowane społecznie

  • synonimy:  moralistycznie
    • brzmieć, powiedzieć coś moralizatorsko
  • - Młodziutka jeszcze jesteś, drogie dziecko. Nie znasz dobrze świata ani ludzi - stwierdziła Leonia moralizatorsko.

    źródło: Dorota Gąsiorowska: Szept syberyjskiego wiatru, 2020 (books.google.pl)

    Prezentowanych w swojej poezji wartości, często idealistycznych, [...] nie każe - moralizatorsko - przyjmować „na wiarę”, bo „tak trzeba”.

    źródło: Danuta Opacka-Walasek: „...pozostać wiernym niepewnej jasności”. Wybrane problemy poezji Zbigniewa Herberta, 1996 (books.google.pl)

    – A czy wy wiecie, że jak Wojtek wypije to na hejnał, to się może zatruć, a w najlepszym razie porzygać? – powiedziała, jak zwykle moralizatorsko, Dorota.

    źródło: Agnieszka Peszek: Przez pomyłkę, 2021 (books.google.pl)

    Śledczy w pierwszej chwili chciał postawić się okoniem i skomentować moralizatorsko: „Zbyt długo pracuję w tej branży, aby nie zdawać sobie sprawy, że skoro czegoś nie usunięto, to znaczy, że nic tam nie znajdziemy”.

    źródło: Piotr Jakub Karcz: Lalka bez głowy, 2020 (books.google.pl)

  • część mowy: przysłówek

CHRONOLOGIZACJA:
1925, Feliks Araszkiewicz, Bolesław Prus [pseud.] i jego ideały życiowe, books.google.pl
Data ostatniej modyfikacji: 08.02.2024