modyzm

  • nauk.  nurt w średniowiecznej filozofii języka, w którym podkreślano odrębność gramatyki jak nauki
  • CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA

    Działalność intelektualna człowieka

    działalność naukowa


    CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE

    Tradycja

    świat dawnych epok i wydarzenia historyczne

  • Interpretując tekst klasyka modyzmu, jakim niewątpliwie był Tomasz z Erfurtu, Jan z Głogowa nie oparł się wszakże innym wpływom
    charakterystycznym dla pewnej stałej średniowiecznej pedagogicznej tradycji gramatyki

    źródło: Przegląd Filozoficzny — Nowa Seria R. 11: 2002, Nr 3 (43) (pf.uw.edu.pl)

  • część mowy: rzeczownik

    rodzaj gramatyczny: m3

    liczba pojedyncza liczba mnoga
    M. modyzm
    modyzmy
    D. modyzmu
    modyzmów
    C. modyzmowi
    modyzmom
    B. modyzm
    modyzmy
    N. modyzmem
    modyzmami
    Ms. modyzmie
    modyzmach
    W. modyzmie
    modyzmy

    Inne uwagi

    Zwykle lp

  • ang. modism

    z łac. modus 'sposób (postepowania albo rozumienia czegoś)'

CHRONOLOGIZACJA:
1974, Studia Staropolskie, books.google.pl
Data ostatniej modyfikacji: 30.03.2023