-
nauk.
nurt w średniowiecznej filozofii języka, w którym podkreślano odrębność gramatyki jak nauki
-
CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA
Działalność intelektualna człowieka
działalność naukowa
CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE
Tradycja
świat dawnych epok i wydarzenia historyczne
-
|
Interpretując tekst klasyka modyzmu, jakim niewątpliwie był Tomasz z Erfurtu, Jan z Głogowa nie oparł się wszakże innym wpływom charakterystycznym dla pewnej stałej średniowiecznej pedagogicznej tradycji gramatyki
źródło: Przegląd Filozoficzny — Nowa Seria R. 11: 2002, Nr 3 (43) (pf.uw.edu.pl)
|
-
część mowy: rzeczownik
rodzaj gramatyczny:
m3
|
liczba pojedyncza |
liczba mnoga |
|
| M. |
modyzm
|
modyzmy
|
|
| D. |
modyzmu
|
modyzmów
|
|
| C. |
modyzmowi
|
modyzmom
|
|
| B. |
modyzm
|
modyzmy
|
|
| N. |
modyzmem
|
modyzmami
|
|
| Ms. |
modyzmie
|
modyzmach
|
|
| W. |
modyzmie
|
modyzmy
|
|
Inne uwagi
Zwykle lp
-
ang.
modism
z
łac.
modus
'sposób (postepowania albo rozumienia czegoś)'
CHRONOLOGIZACJA:
1974,
Studia Staropolskie, books.google.pl
Data ostatniej modyfikacji: 30.03.2023