-
1.
rel. prawosławny lub greckokatolicki klasztor - wspólnota religijna, której członkowie związani ślubami żyją według ściśle określonych reguł -
- monaster
-
CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE
Religia – kościół
osoby związane z religią i kościołem -
hiperonimy: klasztor
-
- przeor, zwierzchnik monastyru
-
Powstała w pierwszej połowie XV wieku jako cerkiew monastyru bazylianów na ziemiach zamieszkiwanych przez ludność prawosławną.
źródło: NKJP: Zdzisław Skrok: Wielkie Rozdroże: ćwiczenia terenowe z archeologii wyobraźni, 2008
Podczas kolejnych stuleci, XVII i XVIII, gdy Mołdawia podupadła politycznie i gospodarczo, uprawę winorośli ratowały prawosławne monastyry. Jakości spożywanego tam wina pilnowały cerkiewne przepisy [...].
źródło: NKJP: Wojciech Śmieja: Mołdawia. Przewodnik Turystyczny, 2007
Każdy monaster miał swoją własną strukturę, nadaną mu zwykle przez założyciela.
źródło: NKJP: Daniel Olszewski: Dzieje chrześcijaństwa w zarysie, 1996
-
część mowy: rzeczownik
rodzaj gramatyczny: m3
liczba pojedyncza liczba mnoga M. monastyr
monastyry
D. monastyru
monastyrów
C. monastyrowi
monastyrom
B. monastyr
monastyry
N. monastyrem
monastyrami
Ms. monastyrze
monastyrach
W. monastyrze
monastyry
-
gr. monastḗrion