-
1.
zawieszony poziomo w wozie lub pługu drążek, do którego pętlami mocuje się powrozy -
CZŁOWIEK I TECHNIKA
Urządzenia i maszyny
budowa urządzeń i maszyn -
Były to zazwyczaj drobne rzeczy: kawałki metalu, śrubki, orczyki, rzemienne pasy, ale zdarzało się również porządne koło do wozu, pancerna blacha na lemiesze do pługa, dębowy dyszel, siodło. Najbardziej jednak cieszyły mnie wyjęte z piasku i mułu dwa karabiny [...].
źródło: NKJP: Kazimierz Nowak: A jak królem, a jak katem będziesz, 1967
Stamtąd też wyleciała para spłoszonych koni, orczyki dzwoniły po zmarzniętej grudzie.
źródło: NKJP: Leopold Buczkowski: Czarny potok, 1959
Kobyła parskała jak smok. Kiedy uprząż była zapięta, orczyk na swoim miejscu, Mordechaj wołał wio i wyjeżdżał za bramę, a przekupki usuwały z drogi stołki i stragany.
źródło: NKJP: Bogdan Wojdowski: Chleb rzucony umarłym, 1971
-
część mowy: rzeczownik
rodzaj gramatyczny: m3
liczba pojedyncza liczba mnoga M. orczyk
orczyki
D. orczyka
orczyków
C. orczykowi
orczykom
B. orczyk
orczyki
N. orczykiem
orczykami
Ms. orczyku
orczykach
W. orczyku
orczyki
-
niem. Ortscheit