-
2.
daw. rozkaz - polecenie zrobienia czegoś -
[ordynãs] lub [ordynans]
-
CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE
Funkcjonowanie państwa
władza państwowa
CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE
Wojsko i wojna
czynności, przedmioty, miejsca związane z wojskiem i wojną
CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA
Relacje międzyludzkie
określenia relacji międzyludzkich -
synonimy: rozkaz I
-
- wydać ordynans
-
Kiedy sędziowie spytali hetmana wielkiego koronnego Piotra Ożarowskiego, czy za pieniądze rosyjskie podpisał akt rozbioru kraju, on ze zdumiewającą szczerością odpowiedział, że nie tylko brał je dawniej, ale nadal brać je będzie. Na pytanie: „czyli wydał on wojsku polskiemu ordynanse na łączenie się z Moskalami i na bicie Polaków?”, bez wahania odparł: „tak uczyniłem i zrobiłbym to ponownie”.
źródło: Na pohybel targowicy!, Rzeczpospolita, 2019-05-09 (rp.pl)
-
część mowy: rzeczownik
rodzaj gramatyczny: m3
liczba pojedyncza liczba mnoga M. ordynans
ordynanse
D. ordynansu
ordynansów
C. ordynansowi
ordynansom
B. ordynans
ordynanse
N. ordynansem
ordynansami
Ms. ordynansie
ordynansach
W. ordynansie
ordynanse
-
fr. ordonnance