spaczony - Wielki słownik języka polskiego PAN

3.

taki, który wiąże się z tym, że czyjeś myślenie, zachowanie lub postawa negatywnie odbiegają od normy

CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE

Zasady współżycia społecznego

zachowania i wyrażenia nieakceptowane społecznie

CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA

Ocena i wartościowanie

wola, postawy, nastawienie człowieka wobec świata i życia

synonimy:

wypaczony

To nieprawda, jak twierdzą niektórzy, że psy ze schroniska mają spaczony charakter.

źródło: NKJP: Janusz Cześnik: Dwa piękne husky przywiązane do bramy schroniska..., Gazeta Tczewska, 2008-03-29

[...] wojna pozostawiła wiele dorosłych jednostek o spaczonej psychice [...].

źródło: NKJP: Andrzej Anonimus: Nie nadaje się, przecież to jeszcze szczeniak, 1999

W stanie wojennym trafił do szpitala, gdzie umarł na korytarzu. Może mam spaczone poczucie humoru, ale to była tragifarsa.

źródło: NKJP: Katarzyna Bielas: Epizod pomieszany stylistycznie, Gazeta Wyborcza, 1993-08-26

część mowy: przymiotnik

Stopień równy