otoczak

  • kamień, który uległ wygładzeniu i zaokrągleniu wskutek działania wody i tarcia o inne kamienie
  • CZŁOWIEK I PRZYRODA

    Ziemia

    ukształtowanie terenu

  • synonimy:  okrąglak
    hiperonimy:  kamień
    • granitowy, płaski, polny, rzeczny otoczak
    • bruk z otoczaków
    • ułożyć, zbudować z otoczaków
  • Za ciężki. Szukał dalej. Wreszcie znalazł to, o co mu chodziło - wypolerowany na gładko, lekko spłaszczony otoczak. Porwał go w biegu i wyskoczył na szosę.

    źródło: NKJP: Janusz Płoński, Maciej Rybiński: Góralskie tango, 1978

    Pod podkowami i obręczami kół zastukały i zazgrzytały otoczaki, wkrótce woda zapluskała i spieniła się u końskich nóg. Rzeczka była niezbyt głęboka, ale rwąca.

    źródło: NKJP: Andrzej Sapkowski: Narrenturm, 2002

    Dotarłam do starego szałasu. Zauważyłam, zbudowany z otoczaków, niewielki murek.

    źródło: NKJP: Dorota Błaszak: Kazruzela ku słońcu, 2003

  • część mowy: rzeczownik

    rodzaj gramatyczny: m3

    liczba pojedyncza liczba mnoga
    M. otoczak
    otoczaki
    D. otoczaka
    otoczaków
    C. otoczakowi
    otoczakom
    B. otoczak
    otoczaki
    N. otoczakiem
    otoczakami
    Ms. otoczaku
    otoczakach
    W. otoczaku
    otoczaki
  • Zob. toczyć

CHRONOLOGIZACJA:
1878, Kosmos, t. 3, books.google.pl
Data ostatniej modyfikacji: 15.06.2023