dufnie

  • Definicja
    przest.  tak, że ktoś jest nadmiernie pewny siebie, swoich możliwości lub wartości, które wyznaje
  • Kwalifikacja tematyczna

    CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA

    Usposobienie człowieka

    cechy charakteru, temperamentu, zdolności i umiejętności

  • Cytaty

    Kto [...] przyjrzał się planszom, stanowiącym twórczość konkretystów, może dufnie o sobie samym powiedzieć: - A więc... i ja potrafię być poetą konkretnym.

    źródło: Klara Dąbrowska, Napór na Redutę: szkice literackie, 1983 (books.google.pl)

    Znakomicie [...] uzbroił i wyszkolił miejskie milicje, choć szlachta zwykle dufnie twierdziła, że nie ma to jak w pełnym galopie przejechać się po łbach hołoty.

    źródło: Jacek Piekara: Ja, Inkwizytor. Łowcy dusz, 2011 (books.google.pl)
  • Odmiana

    część mowy: przysłówek

    stopień równy dufnie
    stopień wyższy dufniej
  • Pochodzenie

    Zob. dufać

CHRONOLOGIZACJA:
1688, Kart XVII-XVIII
CHRONOLOGIZACJA POKAŻ WSZYSTKO
Data ostatniej modyfikacji: 02.06.2023