zborny - Wielki słownik języka polskiego PAN

1.

książk. taki, którego wszystkie elementy są logicznie powiązane i tworzą sensowną całość

KATEGORIE FIZYCZNE

Cechy i właściwości materii

jakość i intensywność

CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA

Ocena i wartościowanie

słownictwo oceniające

	synonimy:	spójny
	antonimy:	niezborny

	Ważne w ocenie stanu psychicznego zmarłego jest, czy kiedy sporządzał oświadczenie woli, pisał w sposób przemyślany, świadomy, czy treść testamentu jest zborna, rzeczowa, zrozumiała i jaka jest jego forma. źródło: NKJP: Sławomir Dąblewski: Przypadek „spadkowy”, Gazeta Ubezpieczeniowa, 2008-01-01
	Polska ma, jeśli chodzi o koncepcję, o przemyślenia, bardziej zborną, spójną koncepcję polityki wschodniej niż większość państw europejskich. źródło: NKJP: Sprawozdanie stenograficzne z obrad Sejmu RP z dnia 21.01.2004
	Zasada tożsamości (A = A) wymaga, by każde pojęcie w toku zbornego aktu myślenia zachowało dokładnie to samo znaczenie. źródło: NKJP: Jerzy Prokopiuk: Herezja znaczy wolność, 2008
	Nawiedzony? Nawet możliwe. Debil? Nie sądzę, sądząc po słownictwie i wystarczająco zbornej argumentacji. źródło: NKJP: Internet
	Wybór przewodniczącego, który miał scalić klub [...] i sprawić, by głosowania jego członków były zborne i zgodne z linią partii przyniósł odwrotny skutek. źródło: NKJP: (Nit): Strefy wpływów, Gazeta Krakowska, 2004-03-12

część mowy: przymiotnik

Stopień równy