plenić się - Wielki słownik języka polskiego PAN

1.

pojawiać się w jakimś miejscu w coraz większej liczbie

CZŁOWIEK I PRZYRODA

Świat zwierząt

budowa i funkcjonowanie organizmów zwierzęcych

CZŁOWIEK I PRZYRODA

Świat roślin

budowa i funkcjonowanie roślin

KATEGORIE FIZYCZNE

Ilość, liczby i liczenie

ogólne określenia ilości

	Ocalałe po gradobiciu rośliny plenią się tak bujnie, że prawie już nie widać śladów kataklizmu. źródło: NKJP: Hanna Kowalewska: Tego lata, w Zawrociu, 1998
	Nie troszczono się o usuwanie śmieci i nieczystości, a więc szczury i myszy pleniły się bez ograniczeń. źródło: NKJP: Stanisław Dubiski: Ile prawdy w tej legendzie?, Wiedza i Życie nr 6, 1999
	Pierwsi osadnicy obsiewali ledwie kilka hektarów ziarnem z przydziału. Ziemia rodziła chwasty. Pleniły się gryzonie, bydło tonęło w błocie, a ogołocone domy utraciły świetność. źródło: NKJP: Grzegorz Kurkiewicz: Marianne, strażniczka grobów, Dziennik Bałtycki, 2001-11-23
	Darł się na całe podwórze, że brakuje rąk do pielonki, a chwasty się plenią. źródło: NKJP: Teresa Bojarska: Świtanie, przemijanie, 1996
	W wielu wsiach, zwłaszcza powiatu złotoryjskiego, rolnicy narzekają na pleniące się mszyce, które zaatakowały zboża. źródło: NKJP: Artur Kowalczyk: Atakują myszy i mszyca, Słowo Polskie Gazeta Wrocławska, 2005-07-05

część mowy: czasownik

aspekt: niedokonany

Tryb oznajmujący

Czas teraźniejszy

Czas przeszły

	liczba pojedyncza			liczba mnoga
	m	ż	n	mo	-mo
1 os.	pleniłem się +(e)m się plenił	pleniłam się +(e)m się pleniła	pleniłom się +(e)m się pleniło	pleniliśmy się +(e)śmy się plenili	pleniłyśmy się +(e)śmy się pleniły
2 os.	pleniłeś się +(e)ś się plenił	pleniłaś się +(e)ś się pleniła	pleniłoś się +(e)ś się pleniło	pleniliście się +(e)ście się plenili	pleniłyście się +(e)ście się pleniły
3 os.	plenił się	pleniła się	pleniło się	plenili się	pleniły się

bezosobnik: pleniono się

Czas przyszły

	liczba pojedyncza			liczba mnoga
	m	ż	n	mo	-mo
1 os.	będę się plenił będę się plenić	będę się pleniła będę się plenić	będę się pleniło będę się plenić	będziemy się plenili będziemy się plenić	będziemy się pleniły będziemy się plenić
2 os.	będziesz się plenił będziesz się plenić	będziesz się pleniła będziesz się plenić	będziesz się pleniło będziesz się plenić	będziecie się plenili będziecie się plenić	będziecie się pleniły będziecie się plenić
3 os.	będzie się plenił będzie się plenić	będzie się pleniła będzie się plenić	będzie się pleniło będzie się plenić	będą się plenili będą się plenić	będą się pleniły będą się plenić

Tryb rozkazujący

	liczba pojedyncza	liczba mnoga
1 os.		pleńmy się
2 os.	pleń się	pleńcie się

Tryb warunkowy

	liczba pojedyncza			liczba mnoga
	m	ż	n	mo	-mo
1 os.	pleniłbym się bym się plenił	pleniłabym się bym się pleniła	pleniłobym się bym się pleniło	plenilibyśmy się byśmy się plenili	pleniłybyśmy się byśmy się pleniły
2 os.	pleniłbyś się byś się plenił	pleniłabyś się byś się pleniła	pleniłobyś się byś się pleniło	plenilibyście się byście się plenili	pleniłybyście się byście się pleniły
3 os.	pleniłby się by się plenił	pleniłaby się by się pleniła	pleniłoby się by się pleniło	pleniliby się by się plenili	pleniłyby się by się pleniły

bezosobnik: pleniono by się

bezokolicznik: plenić się

imiesłów przysłówkowy współczesny: pleniąc się

gerundium: plenienie się

imiesłów przymiotnikowy czynny: pleniący się

psł. *pelnъ 'zysk, korzyść; zdobycz (wojenna), łup; urodzaj'