-
1.
ktoś, kto często lub intensywnie połyka coś, czego zwykle się nie połyka lub nie powinno się połykać
-
CZŁOWIEK JAKO ISTOTA FIZYCZNA
Budowa i funkcjonowanie ciała ludzkiego
czynności i stany fizjologiczne -
Okazuje się, że połykacze dobrze znani są też na oddziałach dziecięcych. – Największą grupę stanowią dwu- i trzylatki. Chętnie połykają monety i baterie z zegarków.
źródło: NKJP: Ewa Szczecińska: Apetyt połykaczy, Słowo Polskie Gazeta Wrocławska, 2005-11-23
W 1995 roku zatrzymano 26 przemytników w tym czterech połykaczy (tych, którzy narkotyki przemycają w żołądku).
źródło: NKJP: Jacek Pawlicki: Główny Urząd Ceł, Gazeta Wyborcza, 1996-01-27
Ordynator oddziału chirurgicznego Wojewódzkiego Szpitala Specjalistycznego mówi, że kiedyś połykaczy miał na pęczki. Najwięcej w latach 80. Byli to głównie recydywiści, którzy połykali ostre rzeczy, aby uniknąć odsiadki w więzieniu.
źródło: NKJP: Ewa Szczecińska: Apetyt połykaczy, Słowo Polskie Gazeta Wrocławska, 2005-11-23
Odpowiednia pasta dla dzieci [...] z minimalną zawartością fluoru, nie jest szkodliwa dla małych połykaczy.
źródło: NKJP: Internet
Rekordziści odnotowani przez zakład w Załężu to piętnastokrotny przecinacz mięśni i trzynastokrotny połykacz różnych przedmiotów.
źródło: NKJP: Nałogowi przestępcy, Super Nowości, nr 4/01, 1999
-
część mowy: rzeczownik
rodzaj gramatyczny: m1
liczba pojedyncza liczba mnoga M. połykacz
połykacze
ndepr połykacze
depr D. połykacza
połykaczów
połykaczy
C. połykaczowi
połykaczom
B. połykacza
połykaczów
połykaczy
N. połykaczem
połykaczami
Ms. połykaczu
połykaczach
W. połykaczu
połykacze
ndepr połykacze
depr -
+ połykacz + (CZEGO) -