polemiczność
-
książk. cecha czegoś, co związane z polemiką - sytuacją, w której co najmniej dwie osoby wyrażają przeciwstawne opinie
-
CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA
Działalność intelektualna człowieka
nazwy działań intelektualnych człowieka -
Myślę, że element polemiczności, który pojawił się w sprawozdaniu, trochę zaciemnia jego lekturę.
źródło: NKJP: Sprawozdanie stenograficzne z obrad Sejmu RP z dnia 18.06.1999
Aż trudno uwierzyć, że opowieść snuta tak bardzo pod prąd ideologiom i modom może być zupełnie wolna od natrętnej polemiczności i nie mentorska lub moralizatorska, lecz pełna humoru i wdzięku, za co kolejne pokolenia są niezmiernie wdzięczne poznańskiej autorce.
źródło: Internet: sp2mosina.edu.pl
W ten sposób „Wydawcy gorszego Boga” lokują się gdzieś pomiędzy opracowaniem a źródłem historycznym. Całość komplikuje jeszcze swoista polemiczność pracy.
źródło: Internet: histmag.org
-
część mowy: rzeczownik
rodzaj gramatyczny: ż
liczba pojedyncza liczba mnoga M. polemiczność
polemiczności
D. polemiczności
polemiczności
C. polemiczności
polemicznościom
B. polemiczność
polemiczności
N. polemicznością
polemicznościami
Ms. polemiczności
polemicznościach
W. polemiczności
polemiczności
Inne uwagi
Zwykle lp
-