polubowny - Wielki słownik języka polskiego PAN

Definicja

2.a

książk. taki, który godzi się na ustępstwa, aby osiągnąć porozumienie

Kwalifikacja tematyczna

CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA

Usposobienie człowieka

cechy charakteru, temperamentu, zdolności i umiejętności

CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA

Relacje międzyludzkie

określenia relacji międzyludzkich

Relacje znaczeniowe

synonimy:

ugodowy

Cytaty

Zanim postawie negatywny komentarz - 10 razy się zastanawiam i jako człowiek polubowny staram się rozwiązać wszelkie problemy jak najszybciej i bez strat.

źródło: Internet: allegro.pl

Odmiana

część mowy: przymiotnik

Stopień równy

	liczba pojedyncza
	m1	m2	m3	n1, n2	ż
	M.	polubowny	polubowny	polubowny	polubowne	polubowna
D.	polubownego	polubownego	polubownego	polubownego	polubownej
C.	polubownemu	polubownemu	polubownemu	polubownemu	polubownej
B.	polubownego	polubownego	polubowny	polubowne	polubowną
N.	polubownym	polubownym	polubownym	polubownym	polubowną
Ms.	polubownym	polubownym	polubownym	polubownym	polubownej
W.	polubowny	polubowny	polubowny	polubowne	polubowna

	liczba mnoga
	p1	m1 ndepr	m1 depr	pozostałe
	M.	polubowni	polubowni	polubowne	polubowne
D.	polubownych	polubownych	polubownych	polubownych
C.	polubownym	polubownym	polubownym	polubownym
B.	polubownych	polubownych	polubownych	polubowne
N.	polubownymi	polubownymi	polubownymi	polubownymi
Ms.	polubownych	polubownych	polubownych	polubownych
W.	polubowni	polubowni	polubowne	polubowne

Składnia

Rz	+	polubowny	+
szyk: neutralny

Pochodzenie

ukr. poljubóvnyj

Od: po ljubóvi, por. ukr. ljubóv 'miłość', ljubóvnyj 'miłosny'