partykułowy

  • jęz.  związany z partykułą - nieodmiennym wyrazem lub nieodmienną częścią wyrazu, których funkcją jest modyfikowanie treści jakiegoś innego wyrazu lub zdania
  • CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE

    Język

    • leksem, pytajnik, wykładnik partykułowy
  • [...] tylko partykuła „-że” nie może rozpoczynać wypowiedzenia, ale partykułowy leksem „no” w zdaniach rozkazujących występuje zawsze przed czasownikiem i rozpoczyna wypowiedzenie.

    źródło: Studia z filologii polskiej i słowiańskiej, 1993 (books.google.pl)

    [...] spotykane w tekstach „czemuś”, „czemu”, w użyciach takich jak „Czemu, cieniu, odjeżdżasz...” albo „On jest czemuś smutny” nie są formami fleksyjnymi interesujących nas tu zaimków, lecz odrębnymi leksemami partykułowymi.

    źródło: NKJP: Alicja Nagórko: Zarys gramatyki języka polskiego, 1996

    Pytajnik partykułowy typu „CZY” jest w zdaniu [...] frazą luźną [...], którą można ze zdania usunąć; powstała w ten sposób konstrukcja jest nadal pytajna [...].

    źródło: Magdalena Derwojedowa: Porządek linearny składników zdania elementarnego w języku polskim, 2000 (books.google.pl)

  • część mowy: przymiotnik


    Stopień równy

    liczba pojedyncza
    m1 m2 m3 n1, n2 ż
    M. partykułowy
    partykułowy
    partykułowy
    partykułowe
    partykułowa
    D. partykułowego
    partykułowego
    partykułowego
    partykułowego
    partykułowej
    C. partykułowemu
    partykułowemu
    partykułowemu
    partykułowemu
    partykułowej
    B. partykułowego
    partykułowego
    partykułowy
    partykułowe
    partykułową
    N. partykułowym
    partykułowym
    partykułowym
    partykułowym
    partykułową
    Ms. partykułowym
    partykułowym
    partykułowym
    partykułowym
    partykułowej
    W. partykułowy
    partykułowy
    partykułowy
    partykułowe
    partykułowa
    liczba mnoga
    p1 m1 ndepr m1 depr pozostałe
    M. partykułowi
    partykułowi
    partykułowe
    partykułowe
    D. partykułowych
    partykułowych
    partykułowych
    partykułowych
    C. partykułowym
    partykułowym
    partykułowym
    partykułowym
    B. partykułowych
    partykułowych
    partykułowych
    partykułowe
    N. partykułowymi
    partykułowymi
    partykułowymi
    partykułowymi
    Ms. partykułowych
    partykułowych
    partykułowych
    partykułowych
    W. partykułowi
    partykułowi
    partykułowe
    partykułowe
CHRONOLOGIZACJA:
1841, Orędownik Naukowy, nr 14, polona.pl
Data ostatniej modyfikacji: 29.11.2023