potępieńczo

  • książk.  w sposób, który kojarzy się z mękami piekielnymi
  • CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA

    Ocena i wartościowanie

    słownictwo oceniające


    CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE

    Religia – kościół

    wyznania: zasady i prawdy wiary

    • jęczeć, wyć potępieńczo
  • Jego głos nie był nadmiernie piskliwy, jak to często bywa u podobnych typów, ani nie zgrzytał potępieńczo.

    źródło: NKJP: Andrzej Bart: Fabryka Muchłapek, 2008

    Filip Piszczajko obudził się bardzo wcześnie. Obudził, dobre sobie! Niczym katiusza wystrzelił ze snu w jawę, a jego ciało ryknęło potępieńczo.

    źródło: NKJP: Mariusz Sieniewicz: Żydówek nie obsługujemy, 2005

    Psy stanęły i zbiły się w gromadę, potępieńczo wyjąc.

    źródło: NKJP: Adam Frank: Zew krwi, CKM, nr 03/03, 2000

  • część mowy: przysłówek

  • Zob. tępić

CHRONOLOGIZACJA:
1880, Nowiny, nr 21, polona.pl
Data ostatniej modyfikacji: 03.01.2024