półgłupek

  • pogard.  osoba uważana za głupią lub upośledzoną umysłowo
  • CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA

    Działalność intelektualna człowieka

    określenia człowieka ze względu na jego działalność intelektualną

  • Cesia odstępuje swą pajkę innym, twierdząc, że nie jest głodna. Cesi słucha i Zośka, i Jadźka, i ten półgłupek, Barbarka. Cesia wydębi dla nas wszystko u dyżurnych swoim matowym, słodkim głosikiem, tą swoją upartą, ofiarną dobrocią, stukającą sto razy na dzień w szkiełko judasza.

    źródło: NKJP: Beata Obertyńska: W domu niewoli, 1946

    W porządnym hotelu basen musi być podgrzewany. Niby zabawne, ale naprawdę zabawne było co innego. Jak się potem dowiedziałem, Etiopczyk w iście etiopski sposób zakpił sobie ze mnie, z białego półgłupka. Bo woda w basenie wypływa z gorących źródeł.

    źródło: NKJP: Ignacy Karpowicz: Nowy kwiat cesarza (i Pszczoły), 2005

  • część mowy: rzeczownik

    rodzaj gramatyczny: m1

    liczba pojedyncza liczba mnoga
    M. półgłupek
    półgłupkowie
    ndepr
    półgłupki
    depr
    D. półgłupka
    półgłupków
    C. półgłupkowi
    półgłupkom
    B. półgłupka
    półgłupków
    N. półgłupkiem
    półgłupkami
    Ms. półgłupku
    półgłupkach
    W. półgłupku
    półgłupkowie
    ndepr
    półgłupki
    depr
  • Zob. pół I
    Zob. głupi

CHRONOLOGIZACJA:
1812, Karol Tetmajer, Bayki, polona.pl
Data ostatniej modyfikacji: 09.02.2024