nieposkromienie II

I

rzeczownik

  • książk.  niezdolność do powstrzymania czegoś
  • CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA

    Usposobienie człowieka

    cechy charakteru, temperamentu, zdolności i umiejętności

  • Nie wiem, czy można to nazwać genem, ale niestety człowiek ma w sobie ukrytą skłonność do przemocy, demonstracji siły, zaborczości, nieposkromienia swoich popędów.

    źródło: Internet: radiogdansk.pl

    W jego umysłowości kobiecość – ze swoją tajemnicą, nieposkromieniem, ciągłym stawaniem się, niepokojącą wielorakością tego, co żywe – jest największym zagrożeniem ładu.

    źródło: Internet: dwutygodnik.com//artykul/7777-pan-samochodzik-i-porno.html

    Mężczyznom zwykle wybaczano słabość w nieposkromieniu żądz, kobiety w tej kwestii musiały liczyć się z silnym społecznym ostracyzmem.

    źródło: Internet: staremiastoelblag-mah.blogspot.com/2015/02/

  • część mowy: rzeczownik

    liczba pojedyncza liczba mnoga
    M. nieposkromienie
    nieposkromienia
    D. nieposkromienia
    nieposkromień
    C. nieposkromieniu
    nieposkromieniom
    B. nieposkromienie
    nieposkromienia
    N. nieposkromieniem
    nieposkromieniami
    Ms. nieposkromieniu
    nieposkromieniach
    W. nieposkromienie
    nieposkromienia

    Inne uwagi

    Zwykle lp

CHRONOLOGIZACJA:
Zob. nieposkromienie I
Data ostatniej modyfikacji: 28.02.2024