piśmienniczy - Wielki słownik języka polskiego PAN

1.

związany z piśmiennictwem - ogółem tekstów pisanych i związanych z nimi spraw i ludzi

CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA

Działalność intelektualna człowieka

wytwory działań intelektualnych człowieka

CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA

Działalność artystyczna człowieka

literatura

CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA

Działalność intelektualna człowieka

działalność naukowa

dokument, dorobek, zabytek piśmienniczy; działalność, praktyka, sztuka, twórczość; forma; tradycja; spuścizna piśmiennicza; dzieło piśmiennicze

	[...] zostawił po sobie dość pokaźny, jak na owe czasy, dorobek piśmienniczy. źródło: NKJP: Józef Łach: Śladami patronów Europy, Wychowawca, 2007
	Muzeum gromadzi i upowszechnia kaszubskie oraz pomorskie zabytki piśmiennicze i muzyczne [...]. źródło: NKJP: Park Miejski im.A. Majkowskiego ma stać się wizytówką Wejherowa, Dziennik Bałtycki, 2009-08-07
	[...] mało kto będzie znał jego piśmienniczą spuściznę. źródło: NKJP: Antonin Mestan: Czesi narodem Husytów?, Gazeta Wyborcza, 1995-10-07
	Całość ekspozycji została podzielona chronologicznie, poczynając od wieku XVII, kiedy to pamiętnik zaczął funkcjonować jako odrębna forma piśmiennicza, po wiek XX. źródło: NKJP: Przypomnienie polskości, Dziennik Polski, 2002-11-14

część mowy: przymiotnik

Stopień równy