parkowy - Wielki słownik języka polskiego PAN

Definicja

1.c

typowy i właściwy dla parku

Kwalifikacja tematyczna

CODZIENNE ŻYCIE CZŁOWIEKA

Najbliższe środowisko życia człowieka

miasto

CODZIENNE ŻYCIE CZŁOWIEKA

Czas wolny

urlop i wypoczynek

Połączenia

charakter, wygląd parkowy; architektura, stylizacja parkowa; otoczenie parkowe

Cytaty

Zgodnie z przepisami - cmentarze mają mieć charakter parkowy.

źródło: NKJP: Zieleń za darmo, Dziennik Polski, 1998-08-01

Przy ulicy Podwale jest już od kilku lat przystanek wystylizowany na stary obiekt, nawiązujący wyglądem do obiektów charakterystycznych dla dawnej architektury parkowej, gdyż wchodzi on w Planty.

źródło: NKJP: Starożytne wokół Plant, Dziennik Polski, 1999-08-24

Odmiana

część mowy: przymiotnik

Stopień równy

	liczba pojedyncza
	m1	m2	m3	n1, n2	ż
	M.	parkowy	parkowy	parkowy	parkowe	parkowa
D.	parkowego	parkowego	parkowego	parkowego	parkowej
C.	parkowemu	parkowemu	parkowemu	parkowemu	parkowej
B.	parkowego	parkowego	parkowy	parkowe	parkową
N.	parkowym	parkowym	parkowym	parkowym	parkową
Ms.	parkowym	parkowym	parkowym	parkowym	parkowej
W.	parkowy	parkowy	parkowy	parkowe	parkowa

	liczba mnoga
	p1	m1 ndepr	m1 depr	pozostałe
	M.	parkowi	parkowi	parkowe	parkowe
D.	parkowych	parkowych	parkowych	parkowych
C.	parkowym	parkowym	parkowym	parkowym
B.	parkowych	parkowych	parkowych	parkowe
N.	parkowymi	parkowymi	parkowymi	parkowymi
Ms.	parkowych	parkowych	parkowych	parkowych
W.	parkowi	parkowi	parkowe	parkowe

Składnia

	+	parkowy	+
szyk: neutralny

Pochodzenie

Od: park