-
1.
filoz. kierunek w filozofii chrześcijańskiej, oparty na nauce Ojców Kościoła i Piśmie Świętym, powstały w średniowieczu -
CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA
Działalność intelektualna człowieka
filozofia -
- średniowieczna scholastyka
-
W kontekście wzrastającej krytyki kostniejącej już scholastyki rodzą się nowe koncepcje teologiczne i wysuwa się na czoło problem relacji między filozofią i teologią.
źródło: NKJP: Daniel Olszewski: Dzieje chrześcijaństwa w zarysie, 1996
Taka w pełni świadoma wola [zbudowania] ścisłej nauki przenika sokratejsko-platoński przewrót w filozofii, tak samo jak budzące się na początku czasów nowożytnych naukowe reakcje wymierzone przeciw scholastyce, w tym zwłaszcza przewrót Kartezjański.
źródło: NKJP: Ireneusz Bittner: Współczesna antropologia filozoficzna: typologia nurtów, prezentacja stanowisk, wybór tekstów, 1999
Na życie duchowe Hiszpanii oddziaływał w latach 1516-1535 także Erazm z Rotterdamu. Atakował scholastykę, ale nie wpłynął na reformę teologii na uniwersytetach hiszpańskich.
źródło: NKJP: Mariola Żelazna, Formacja, Żyć Karmelem w świecie nr 17, 1999
Początek scholastyki bywa umieszczany w średniowieczu, natomiast z wskazaniem jej końca bywa poważny kłopot. Wiadomo, że trwała długo i uporczywie, przechodząc w swoich dziejach różne, względnie odmienne etapy.
źródło: NKJP: Tadeusz Dionizy Łukaszuk OSPPE: Ty jesteś Chrystus, syn Boga żywego. Dogmat chrystologiczny w ujęciu integralnym, 2000
-
część mowy: rzeczownik
rodzaj gramatyczny: ż
liczba pojedyncza liczba mnoga M. scholastyka
scholastyki
D. scholastyki
scholastyk
C. scholastyce
scholastykom
B. scholastykę
scholastyki
N. scholastyką
scholastykami
Ms. scholastyce
scholastykach
W. scholastyko
scholastyki
Inne uwagi
Zwykle lp
-
fr. scolastique
niem. Scholastik
z łac. scholastica 'dysputy szkolne'