semicki

Fenicjanie, semicki lud żeglarzy, kupców i podróżników, już w trzecim tysiącleciu p.n.e. usadowili się na pobrzeżu Syrii. Ich miasta portowe Tyr, Biblos i Sydon zajmowały się handlem morskim.

źródło: NKJP: Zenon Kosidowski: Opowieści biblijne, 1963

Miano to, od którego Tacyt będzie wywodził drugi człon nazwy Jerozolimy, było może ogólnym określeniem plemion semickich w południowej części Azji Mniejszej.

źródło: NKJP: Zygmunt Kubiak: Mitologia Greków i Rzymian, 2008

Te osobiste uwarunkowania polegały na tym, że z uwagi na żonę o wybitnie semickim typie urody musiał się - wraz z nią - czujnie ukrywać, a właściwie przede wszystkim ją chronić, bo sam, choć też ze względu na matkę, Wandę z Landau'ów, podlegał ustawom norymberskim, miał tzw. dobry wygląd.

źródło: NKJP: Ryszard Matuszewski: Alfabet: wybór z pamięci 90-latka, 2004

Odsunął talerz, rozłożył szkicownik na stole i w dwie minuty narysował chłopczyka z wielkim, semickim nosem, ubranego w krakowską kierezyję i krakuskę z pawim piórem i dziewczynkę - Żydóweczkę w krakowskim stroju.

źródło: NKJP: Danuta Koral: Wydzidziczeni, 1997