wysępić - Wielki słownik języka polskiego PAN

pot. uzyskać coś, zwracając się z nachalną prośbą do kogoś

CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE

Zasady współżycia społecznego

zachowania i wyrażenia nieakceptowane społecznie

hiperonimy:

wyłudzić

	Mój dziennie wcina kilka kości surowych albo ugotowanych, do tego duża miska ugotowanej kaszy + pokrojona karma z mięsnego, i miska suchej karmy oraz to, co wysępi ode mnie. źródło: NKJP: Internet
	Kilka godzin temu, gdy siedziałem na pasażu połamany i pozbawiony wszelkiej nadziei, Ela postawiła mi towar, chociaż sama nie miała wiele forsy, a potem, gdy wysępiła pieniądze od Arabów, również się ze mną podzieliła. źródło: NKJP: Mirosław Sokołowski: Gady, 1989
	Kazałam siostrze wysępić jakieś próbki w drogerii i przyniosła mi przed chwilą 7. źródło: NKJP: Internet
	- Przy tym całodobowym sklepie? - Oczywiście. Tam zawsze ktoś się kręci. Ktoś, od kogo mogą wysępić na wino. A potem idą pić do parku za przystankiem. źródło: NKJP: Dariusz Rekosz: Czarny Maciek i wenecki starodruk, 2010

część mowy: czasownik

aspekt: dokonany

Tryb oznajmujący

Czas przyszły

Czas przeszły

	liczba pojedyncza			liczba mnoga
	m	ż	n	mo	-mo
1 os.	wysępiłem +(e)m wysępił	wysępiłam +(e)m wysępiła	wysępiłom +(e)m wysępiło	wysępiliśmy +(e)śmy wysępili	wysępiłyśmy +(e)śmy wysępiły
2 os.	wysępiłeś +(e)ś wysępił	wysępiłaś +(e)ś wysępiła	wysępiłoś +(e)ś wysępiło	wysępiliście +(e)ście wysępili	wysępiłyście +(e)ście wysępiły
3 os.	wysępił	wysępiła	wysępiło	wysępili	wysępiły

bezosobnik: wysępiono

Tryb rozkazujący

	liczba pojedyncza	liczba mnoga
1 os.		wysępmy
2 os.	wysęp	wysępcie

Tryb warunkowy

	liczba pojedyncza			liczba mnoga
	m	ż	n	mo	-mo
1 os.	wysępiłbym bym wysępił	wysępiłabym bym wysępiła	wysępiłobym bym wysępiło	wysępilibyśmy byśmy wysępili	wysępiłybyśmy byśmy wysępiły
2 os.	wysępiłbyś byś wysępił	wysępiłabyś byś wysępiła	wysępiłobyś byś wysępiło	wysępilibyście byście wysępili	wysępiłybyście byście wysępiły
3 os.	wysępiłby by wysępił	wysępiłaby by wysępiła	wysępiłoby by wysępiło	wysępiliby by wysępili	wysępiłyby by wysępiły

bezosobnik: wysępiono by

bezokolicznik: wysępić

imiesłów przysłówkowy uprzedni: wysępiwszy

gerundium: wysępienie

imiesłów przymiotnikowy bierny: wysępiony

odpowiednik aspektowy: sępić

+

wysępić

+

CO + (od KOGO) + (na CO)

Zob. sęp