ślamazarnik

  • przest.  osoba, która wszystkie działania wykonuje bardzo powoli i niezgrabnie, co wynika z jej usposobienia
  • CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA

    Usposobienie człowieka

    określenia człowieka ze względu na jego usposobienie

  • synonimy:  ślamazara
  • Autor „Tych i tamtych” nie mógł uznać w samobójcy Katzu i w „ślamazarniku” Rzeckim, który od powrotu do kraju rachuby dyplomatyczne przedkładał nad walkę, towarzyszy kampanii węgierskiej.

    źródło: Wiesław Ratajczak: Teodor Tomasz Jeż (Zygmunt Miłkowski) i wiek XIX, 2006 (books.google.pl)

  • część mowy: rzeczownik

    rodzaj gramatyczny: m1

    liczba pojedyncza liczba mnoga
    M. ślamazarnik
    ślamazarnicy
    ndepr
    ślamazarniki
    depr
    D. ślamazarnika
    ślamazarników
    C. ślamazarnikowi
    ślamazarnikom
    B. ślamazarnika
    ślamazarników
    N. ślamazarnikiem
    ślamazarnikami
    Ms. ślamazarniku
    ślamazarnikach
    W. ślamazarniku
    ślamazarnicy
    ndepr
    ślamazarniki
    depr
CHRONOLOGIZACJA:
1838, Michał Czajkowski, Wernyhora, wieszcz ukraiński, t. 2, polona.pl
Data ostatniej modyfikacji: 29.07.2024