uzurpacyjnie

  • książk.  tak, że ktoś niesłusznie przypisuje sobie określoną cechę lub wartość albo prawo do dysponowania czymś


  • CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA

    Ocena i wartościowanie

    wola, postawy, nastawienie człowieka wobec świata i życia


    CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE

    Zasady współżycia społecznego

    zachowania i wyrażenia nieakceptowane społecznie

  • Mówiąc inaczej: sądzić mogą tylko sądy. Nie osądzi parlament, nie osądzi prezydent. A jeśli to zrobią – uzurpacyjnie złamią jeden z fundamentów konstytucji. Zasadę podziału władz.

    źródło: Ewa Łętowska: Pan prezydent w cudzej todze, Dziennik Gazeta Prawna, 2015-11-22 (prawo.gazetaprawna.pl)

    Polska komunistyczna uzurpacyjnie korzystała z owej okoliczności bycia państwem- symbolem, występując z wieloma inicjatywami rozbrojeniowymi i pokojowymi [...].

    źródło: Internet: historyczny.uj.edu.pl

  • część mowy: przysłówek

CHRONOLOGIZACJA:
1873, Przegląd Tygodniowy Życia Społecznego, Literatury i Sztuk Pięknych, nr 32, polona.pl
Data ostatniej modyfikacji: 22.06.2024