Właściwością tego stylu było wyraźne, chociaż nie wyłączne, dążenie do wiernego tłumaczenia słów tekstu źródłowego, przeważnie łacińskiego.[...] Starano się, jak umiano, zachować wierność treści przez zachowanie dokładności znaczeniowej przekładanego słowa, zachowując przeważnie w przekładzie polskim szyk obcy. Był to werbalizm połączony z nieuniknioną czasami szkodą nie tylko dla stylu, ale i dla przekładanej treści.