westalka
-
kapłanka, która w starożytnym Rzymie strzegła ognia w świątyni Westy - bogini domowego ogniska
-
CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE
Religia – kościół
osoby związane z religią i kościołem
CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE
Tradycja
świat dawnych epok i wydarzenia historyczne -
Odbywało się to w domu jednego z najwyższych dostojników państwowych, konsula lub pretora, lecz wszyscy mężczyźni musieli na ten czas dom opuścić; modliły się kobiety pod przewodnictwem jego żony, pouczane i wspierane przez westalki [...].
źródło: NKJP: Zygmunt Kubiak: Mitologia Greków i Rzymian, 2008
Numitorowi władzę odebrał jego brat Amulius, a jego córkę zmusił do pozostania dziewicą, chcąc zapewnić dziedzictwo swoim potomkom. Jednak bóg wojny Mars uwiódł westalkę.
źródło: NKJP: Agnieszka Krzemińska: Grota, ale nie ta, Polityka, 2008-02-02
-
część mowy: rzeczownik
rodzaj gramatyczny: ż
liczba pojedyncza liczba mnoga M. westalka
westalki
D. westalki
westalek
C. westalce
westalkom
B. westalkę
westalki
N. westalką
westalkami
Ms. westalce
westalkach
W. westalko
westalki
-
łac. (virgo) Vestalis