wygryźć - Wielki słownik języka polskiego PAN

3.

pot. działając nieetycznie, usunąć kogoś skądś, żeby zająć jego miejsce

CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA

Relacje międzyludzkie

określenia relacji międzyludzkich

CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE

Zasady współżycia społecznego

zachowania i wyrażenia nieakceptowane społecznie

wygryźć kierownika, szefa...
wygryźć kogoś z fotela (dyrektora), z funkcji, ze stanowiska, ze stołka; ze składu, z zespołu;
próbować wygryźć kogoś

	Regina postanowiła wygryźć kierowniczkę. - Leki, które powinny stać w cieniu, wystawiała na słońce. Potem słała anonimy, że Chojnacka się nie nadaje, bo leki są zepsute. źródło: NKJP: Irena Morawska, Gazeta Wyborcza, 1997-06-20
	Komuchy wygryzły poprzedniego prezesa - powtarzają sobie lokatorzy. - A to, co się teraz dzieje, może być zemstą nowej władzy na starej. źródło: NKJP: Anna Matałowska: Null, prasa, 1995
	Jeżeli pan użył tego określenia o wygryzieniu mnie z funkcji szefa gabinet politycznego, to, panie pośle, to wygryzanie trwało pół roku co najmniej, więc jak znam panią minister Jakubowską, jeśli postanowi kogoś wygryźć, to tyle czasu jej to nie zajmuje. źródło: NKJP:Stenogram z 32. posiedzenia Komisji Śledczej do zbadania ujawnionych w mediach zarzutów dotyczących przypadków korupcji podczas prac nad nowelizacją ustawy o radiofonii i telewizji (SRTV) w dniu 15 kwietnia 2003 r.
	Teraz też gram w „Tangu”, tyle że mnie młody kolega wygryzł z roli Artura i zostałem wujkiem Eugeniuszem... - Tak to jest, jak się nie ma tupetu i nie umie dbać o swoje interesy. źródło: NKJP: Odrobina mężczyzny bez tupetu, Dziennik Polski, 1998-12-24
	Po próbach wygryzienia mnie z pierwszej redakcji, czterokrotnie zmieniałam pracę. źródło: NKJP: Natsza Socha: Gorzki smak sukcesu, prasa, 2000

część mowy: czasownik

aspekt: dokonany

Tryb oznajmujący

Czas przyszły

Czas przeszły

	liczba pojedyncza			liczba mnoga
	m	ż	n	mo	-mo
1 os.	wygryzłem +(e)m wygryzł	wygryzłam +(e)m wygryzła	wygryzłom +(e)m wygryzło	wygryźliśmy +(e)śmy wygryźli	wygryzłyśmy +(e)śmy wygryzły
2 os.	wygryzłeś +(e)ś wygryzł	wygryzłaś +(e)ś wygryzła	wygryzłoś +(e)ś wygryzło	wygryźliście +(e)ście wygryźli	wygryzłyście +(e)ście wygryzły
3 os.	wygryzł	wygryzła	wygryzło	wygryźli	wygryzły

bezosobnik: wygryziono

Tryb rozkazujący

	liczba pojedyncza	liczba mnoga
1 os.		wygryźmy
2 os.	wygryź	wygryźcie

Tryb warunkowy

	liczba pojedyncza			liczba mnoga
	m	ż	n	mo	-mo
1 os.	wygryzłbym bym wygryzł	wygryzłabym bym wygryzła	wygryzłobym bym wygryzło	wygryźlibyśmy byśmy wygryźli	wygryzłybyśmy byśmy wygryzły
2 os.	wygryzłbyś byś wygryzł	wygryzłabyś byś wygryzła	wygryzłobyś byś wygryzło	wygryźlibyście byście wygryźli	wygryzłybyście byście wygryzły
3 os.	wygryzłby by wygryzł	wygryzłaby by wygryzła	wygryzłoby by wygryzło	wygryźliby by wygryźli	wygryzłyby by wygryzły

bezosobnik: wygryziono by

bezokolicznik: wygryźć

imiesłów przysłówkowy uprzedni: wygryzłszy

gerundium: wygryzienie

imiesłów przymiotnikowy bierny: wygryziony

+

wygryźć

+

KOGO + (z CZEGO)

Zob. gryźć