wykarczyć - Wielki słownik języka polskiego PAN

rzad. wykarczować

CZŁOWIEK I PRZYRODA

Świat roślin

drzewa i krzewy

CZŁOWIEK I TECHNIKA

Budownictwo

czynności związane z budową

	synonimy:	wykarczować
	hiperonimy:	usunąć

W lesie drzewa wykarczono
piękny stadion urządzono.

źródło: Internet: teksciory.interia.pl

część mowy: czasownik

aspekt: dokonany

Tryb oznajmujący

Czas przyszły

Czas przeszły

	liczba pojedyncza			liczba mnoga
	m	ż	n	mo	-mo
1 os.	wykarczyłem +(e)m wykarczył	wykarczyłam +(e)m wykarczyła	wykarczyłom +(e)m wykarczyło	wykarczyliśmy +(e)śmy wykarczyli	wykarczyłyśmy +(e)śmy wykarczyły
2 os.	wykarczyłeś +(e)ś wykarczył	wykarczyłaś +(e)ś wykarczyła	wykarczyłoś +(e)ś wykarczyło	wykarczyliście +(e)ście wykarczyli	wykarczyłyście +(e)ście wykarczyły
3 os.	wykarczył	wykarczyła	wykarczyło	wykarczyli	wykarczyły

bezosobnik: wykarczono

Tryb rozkazujący

	liczba pojedyncza	liczba mnoga
1 os.		wykarczmy
2 os.	wykarcz	wykarczcie

Tryb warunkowy

	liczba pojedyncza			liczba mnoga
	m	ż	n	mo	-mo
1 os.	wykarczyłbym bym wykarczył	wykarczyłabym bym wykarczyła	wykarczyłobym bym wykarczyło	wykarczylibyśmy byśmy wykarczyli	wykarczyłybyśmy byśmy wykarczyły
2 os.	wykarczyłbyś byś wykarczył	wykarczyłabyś byś wykarczyła	wykarczyłobyś byś wykarczyło	wykarczylibyście byście wykarczyli	wykarczyłybyście byście wykarczyły
3 os.	wykarczyłby by wykarczył	wykarczyłaby by wykarczyła	wykarczyłoby by wykarczyło	wykarczyliby by wykarczyli	wykarczyłyby by wykarczyły

bezosobnik: wykarczono by

bezokolicznik: wykarczyć

imiesłów przysłówkowy uprzedni: wykarczywszy

gerundium: wykarczenie

imiesłów przymiotnikowy bierny: wykarczony

+

wykarczyć

+

CO