wikary

  • pot.  wikariusz
  • CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE

    Religia – kościół

    osoby związane z religią i kościołem

    • młody, nowy wikary
  • Dopiero w niedzielę, ubrany w za obszerne, wiszące jak na kołku ubranie ślubne, zjawił się na sumie. Odprawiał ją wikary, młody, niepewny, jakby zastraszony. Poruszał się sztywno w proboszczowym ornacie.

    źródło: NKJP: Teresa Bojarska: Świtanie, przemijanie, 1996

    Od kilku lat pełnił funkcję ministranta w pobliskim kościele Świętego Rafała, miał nadzieję być wkrótce przyjętym do koła młodzieży katolickiej i pomagał wikaremu w organizacji chóru młodzieżowego [...].

    źródło: NKJP: Marek Ławrynowicz: Diabeł na dzwonnicy, 1996

  • część mowy: rzeczownik

    rodzaj gramatyczny: m1

    liczba pojedyncza liczba mnoga
    M. wikary
    wikarowie
    wikarzy
    ndepr
    wikare
    depr
    D. wikarego
    wikarych
    C. wikaremu
    wikarym
    B. wikarego
    wikarych
    N. wikarym
    wikarymi
    Ms. wikarym
    wikarych
    W. wikary
    wikarowie
    wikarzy
    ndepr
    wikare
    depr
CHRONOLOGIZACJA:
1398, SStp
W postaci: wikaryj
Inne znaczenie: 'przełożony części prowincji franciszkanów'
Data ostatniej modyfikacji: 16.10.2024