wymądrować - Wielki słownik języka polskiego PAN

daw. wymyślić coś w sposób oparty na dużej wiedzy, inteligencji lub doświadczeniu

CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA

Działalność intelektualna człowieka

nazwy działań intelektualnych człowieka

Z Mentony mieliśmy udać się do Rzymu. I tu znów Józef tak wymądrował, żeśmy tą podróż w znacznej części odbyli drogą morską.

źródło: Piotr Mańkowski: Pamiętniki, 2002 (books.google.pl)

część mowy: czasownik

aspekt: dokonany

Tryb oznajmujący

Czas przyszły

Czas przeszły

	liczba pojedyncza			liczba mnoga
	m	ż	n	mo	-mo
1 os.	wymądrowałem +(e)m wymądrował	wymądrowałam +(e)m wymądrowała	wymądrowałom +(e)m wymądrowało	wymądrowaliśmy +(e)śmy wymądrowali	wymądrowałyśmy +(e)śmy wymądrowały
2 os.	wymądrowałeś +(e)ś wymądrował	wymądrowałaś +(e)ś wymądrowała	wymądrowałoś +(e)ś wymądrowało	wymądrowaliście +(e)ście wymądrowali	wymądrowałyście +(e)ście wymądrowały
3 os.	wymądrował	wymądrowała	wymądrowało	wymądrowali	wymądrowały

bezosobnik: wymądrowano

Tryb rozkazujący

	liczba pojedyncza	liczba mnoga
1 os.		wymądrujmy
2 os.	wymądruj	wymądrujcie

Tryb warunkowy

	liczba pojedyncza			liczba mnoga
	m	ż	n	mo	-mo
1 os.	wymądrowałbym bym wymądrował	wymądrowałabym bym wymądrowała	wymądrowałobym bym wymądrowało	wymądrowalibyśmy byśmy wymądrowali	wymądrowałybyśmy byśmy wymądrowały
2 os.	wymądrowałbyś byś wymądrował	wymądrowałabyś byś wymądrowała	wymądrowałobyś byś wymądrowało	wymądrowalibyście byście wymądrowali	wymądrowałybyście byście wymądrowały
3 os.	wymądrowałby by wymądrował	wymądrowałaby by wymądrowała	wymądrowałoby by wymądrowało	wymądrowaliby by wymądrowali	wymądrowałyby by wymądrowały

bezosobnik: wymądrowano by

bezokolicznik: wymądrować

imiesłów przysłówkowy uprzedni: wymądrowawszy

gerundium: wymądrowanie

imiesłów przymiotnikowy bierny: wymądrowany