fachura

  • pot.  osoba, która robi coś doskonale
  • CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA

    Ocena i wartościowanie

    słownictwo oceniające

  • synonimy:  artysta
    antonimy:  partacz
  • Dobrze się spisałeś! Ty to jesteś fachura.

    źródło: NKJP: Juliusz Machulski, Piotr Wereśniak, Ryszard Zatorski: Kiler, 1997

    Na pierwszy ogień poszła fachura [...] Marta Stebnicka, aktorka, piosenkarka i pedagog w Państwowej Wyższej Szkoły Teatralnej.

    źródło: NKJP: Katarzyna Kachel: Wyspański 24 h, Gazeta Krakowska, 2007-09-24

    Ojciec kowal, dziadek kowal, pradziadek kowal, a i pewnie prapradziadek, i jeszcze praprapradziadek - też. Każdy lubił swój fach, każdy miał się za szpenia, fachurę, pewnie i artystę. Nie było konia - najzłośliwszego ogiera! - żeby mu nie dali rady [...].

    źródło: NKJP: Pan w potrzebie, a ja w fachu, Dziennik Polski, 2000-07-07

    - Układaliśmy cegłę warstwami i przesypywaliśmy ją węglem, raz grubszym, raz drobniejszym - opowiada pan Julian. - Wchodziło do takiego pieca ze 30 tysięcy cegieł. Ale żeby dobrze je wypalić, trzeba było nie lada fachury.

    źródło: NKJP: Paweł Plinta: Niemcy nas wygnali, Dziennik Polski, 2005-01-27

    Alarmy psychologów są coraz głośniejsze, jak dotąd jednak gra jest wciąż popularna i ma swoich [...] pasjonatów. Fachurzy, nabijający szmal na tej autentycznie wciągającej pasji młodocianych, oczywiście problem bagatelizują [...].

    źródło: NKJP: Internet

  • część mowy: rzeczownik

    rodzaj gramatyczny: m1, ż

    liczba pojedyncza liczba mnoga
    M. fachura
    fachurzy
    fachury
    D. fachury
    fachurów
    fachur
    C. fachurze
    fachurom
    B. fachurę
    fachurów
    fachury
    N. fachurą
    fachurami
    Ms. fachurze
    fachurach
    W. fachuro
    fachurzy
    fachury

    Inne uwagi

    Gdy wyraz odnosi się tylko do osoby/osób płci żeńskiej, używa się r.ż., M. B. W. lm fachury, D. lm fachur; gdy zaś odnosi się do osoby/osób płci męskiej, do grupy osób obojga płci albo do osoby/osób bez wskazania na płeć, używa się r. m1, M. i W. lm. fachurzy lub fachury, D. i B. lm. fachurów albo r. ż., M. i W. lm fachury, D. lm fachur, B. lm fachury

  • Zob. fach

CHRONOLOGIZACJA:
1972, Miesięcznik literacki, Tom 7, books.google.pl
Data ostatniej modyfikacji: 30.11.2017