-
2.
kobieta będąca dla kogoś wzorem do naśladowania -
[mistszyni] lub pot. [misczszyni], lub pot. [miszczszyni]
-
CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA
Usposobienie człowieka
określenia człowieka ze względu na jego usposobienie -
Hanna Bratkowska (nie, nie moja kuzynka, ale za to moja mistrzyni dziennikarstwa), główny mózg „Po prostu”, robiła za sekretarza redakcji w „Kulisach” .
źródło: NKJP: Stefan Bratkowski: Z boku, Gazeta Wyborcza, 1992-10-27
Aneta, jej krakowska mistrzyni duchowa, jest żoną Czecha, którego poślubiła dwa lata temu i przez ten czas widziała go zaledwie kilka razy.
źródło: NKJP: Wszystkie oblubienice wielebnego Moona, Dziennik Polski, 2000-03-11
Interesuję się medycyną, by wiedzieć, do jakiego lekarza skierować moją pacjentkę, jeśli wymaga tego jej stan. Tego nauczyła mnie moja mistrzyni pani Zdzisława Rowińska, z którą do dziś współpracuję.
źródło: NKJP: Cosmokariera, Cosmopolitan, nr 03, 2001
Jeśli już gdzieś szukać głębszych warstw - poza osobistymi skłonnościami pisarza - to w demokratycznych poglądach matki i jej mistrzyni, Narcyzy Żmichowskiej.
źródło: NKJP: Mały lord buntownik, Gazeta Wyborcza, 1998-05-29
Ta, będąca przez wieki wymagającą nauczycielką, mistrzynią, przewodniczką po arcydziełach, wychowawczynią ludzkich umysłów, dusz i sumień – jakby się teraz zestarzała, bo zepchnięta została do muzeów i archiwów.
źródło: NKJP: Tadeusz Ruciński: Kultura dla Piotrusia Pana, Wychowawca, nr 133, 2004-01
-
część mowy: rzeczownik
rodzaj gramatyczny: ż
liczba pojedyncza liczba mnoga M. mistrzyni
mistrzynie
D. mistrzyni
mistrzyń
C. mistrzyni
mistrzyniom
B. mistrzynię
mistrzynie
N. mistrzynią
mistrzyniami
Ms. mistrzyni
mistrzyniach
W. mistrzyni
mistrzynie
-
+ mistrzyni + (CZYJA) + (CZEGO) -